ทำได้เพียงกล่าวชื่นชมว่า นิกายกู่เสินสมแล้วที่เป็นสำนักบำเพ็ญเพียรที่ยิ่งใหญ่ทัดเทียมกับยอดเขาโอสถ ส่วนเรื่องที่ว่าบนหลังตะขาบนั่นมียอดฝีมือระดับสูงซ่อนตัวอยู่หรือไม่ คงไม่ต้องพูดถึง
ลำพังแค่ตะขาบยักษ์สีสันฉูดฉาดตัวนั้น ก็เป็นถึงสัตว์อสูรระดับที่น่าสะพรึงกลัวทัดเทียมกับยอดฝีมือระดับหยินเสินแล้ว
อืม… หากจะพูดให้ถูกต้อง ควรเรียกว่ากู่ (แมลงกู่/แมลงพิษ) เสียมากกว่า
ใช่แล้ว แม้ว่าตะขาบเมื่อครู่นี้จะมีขนาดใหญ่โตจนน่าตกใจ ทว่าในสายตาของกู้หย่วน มันก็คือแมลงกู่อยู่ดี
การมีแมลงกู่ตัวนี้ร่วมเดินทางไปด้วย ก็เท่ากับว่าการเดินทางของนิกายกู่เสินในครั้งนี้ ปลอดภัยไปแล้วกว่าครึ่ง ขอเพียงไม่ไปทำอะไรแผลงๆ ภายในตำหนักเซียนมังกรชาด ก็คงไม่เกิดความสูญเสียอะไรที่ร้ายแรงนัก
“เปลือกของตะขาบตัวเมื่อครู่นี้มีสีสันสดใสฉูดฉาด ไม่รู้ว่าเป็นสายพันธุ์ประหลาดชนิดใด น่าจะเป็นกู่เทวะพิทักษ์สำนักของนิกายกู่เสินล่ะมั้ง… หากเทียบกับอาอู๋ (ตะขาบของกู้หย่วน) แล้ว ก็แข็งแกร่งกว่ามากโขเลยทีเดียว หากสามารถทำให้แมลงสายพันธุ์ประหลาดตัวนี้เชื่องได้ ไม่รู้ว่าจะได้รับพรสวรรค์แบบไหนมานะ…”
