วางแผนไว้ว่าหลังจากลวกสองอย่างนี้แล้ว ครึ่งหนึ่งเสียบไม้ย่าง อีกครึ่งตุ๋นน้ำแกง
ฟ้าเริ่มมืดทีละน้อย เธอทำงานอย่างคล่องแคล่ว วิ่งไปที่ริมแม่น้ำเอาปอดกับตับไปล้างให้สะอาด หั่นให้เรียบร้อย หลังจากล้างสองรอบค่อยเทน้ำออก แล้วยกกลับถ้ำ
“เหลียนเซวียน ท่านช่วยดูไฟหน่อย หลังน้ำเดือดแล้ว ให้เบาไฟลง แล้วรอข้ากลับมา”
เซวียเสี่ยวหรั่นหยิบขี้เถ้าจากเตาไปหนึ่งกำมือ หลังจากนั้นก็หิ้วกระโปรงหญ้าฟางที่ทำไว้เมื่อเช้าวิ่งออกไปอย่างเริงร่า
แค่ได้ยินเสียงกรอบแกรบแว่วมา เหลียนเซวียนก็รู้แล้วว่านางไปทำอะไร
ก่อนที่ฟ้าจะมืด เซวียเสี่ยวหรั่นสวมกระโปรงหญ้าฟาง แล้วถอดกางเกงกับแพนตี้น้อย พร้อมกับถุงเท้ากลิ่นปลาเค็มที่สุดแสนจะเหม็นอับออก โปรยขี้เถ้าลงไปคลุกให้ทั่วพร้อมกับออกแรงขยี้
ในที่สุด แม้แต่รองเท้าเธอก็ยังเอามาซักด้วย
ในสมัยโบราณที่ยังไม่มีผลิตภัณฑ์ซักผ้าที่ทันสมัย ขี้เถ้ามีบทบาทสำคัญเป็นอย่างมาก
เซวียเสี่ยวหรั่นนับได้ว่าคุ้นเคยกับเรื่องเหล่านี้อยู่ ตอนเด็กๆ บ้านของเธอใช้เตาถ่านหุงข้าวทำกับข้าว คุณย่าเป็นคนล้างจาน มักมีอคติว่าน้ำยาล้างจานขจัดกลิ่นคาวไม่ออก ก็จะหยิบขี้เถ้ามาล้างถ้วยชามและตะเกียบ ยังบอกด้วยว่าใช้ขี้เถ้
