่าเสียดายจริงอย่างที่นางว่า เหลียนเซวียนจ้องนาง พลางดำดิ่งสู่ห้วงความคิด
การหว่านแหจับปลาโอกาสเป็นไปได้มีไม่มาก แต่ถ้ามีอุปกรณ์ตกปลาจะลองดูก็ได้
การตกปลาคือหนึ่งในเรื่องสนุกที่อาจารย์กับศิษย์พี่ชื่นชอบ
ตนเองอยู่บนเขาราชันโอสถมาหลายปี รับอิทธิพลจากพวกเขามาไม่น้อย
เพียงแต่ในป่าเขาแบบนี้ อุปกรณ์อย่างเบ็ดตกปลาก็ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆ
“น้ำแกงยังต้องต้มอีกสักพัก ข้าออกไปข้างนอกก่อนนะ”
“อึกๆๆ” เซวียเสี่ยวหรั่นดื่มน้ำที่วางไว้จนเย็นแล้วลงไป แล้วเก็บมีดพับกับสเปรย์พริกใส่เข้าไปในเป้ ก่อนสะพายขึ้นหลังวิ่งออกไปข้างนอก
ได้ยินเสียงเท้าของนางเลี้ยวไปทางซ้าย เหลียนเซวียนนึกดูก็รู้ว่านางไปทางที่ฝูงลิงอาศัยอยู่
แม่นางผู้นี้คะนึงถึงดงกล้วยแห่งนั้นอยู่ทุกขณะจิตจริงๆ
หวังว่าฝูงลิงจะไม่ได้เฝ้าดงกล้วยอยู่ ให้นางได้สำราญใจเสียหน่อย เหลียนเซวียนหลุบตาปั้นฝาหม้อต่อไป
แต่น่าเสียดาย สวรรค์ไม่แยแสเสียงวิงวอนจากใจของเขา
นอกจากลิงฝูงนั้นจะอยู่ ยังมีลิงมาอีกฝูงกำลังวิวาทกันยกใหญ่ สถานการณ์ศึกตอนนี้จัดว่ารุนแรง
เซวียเสี่ยวหรั่นหลบอยู่หลังโขดหินใหญ่ซึ่งอยู่ไกลออกมา ถึงกับมองตาค้าง
…
[1] ผักคาวมัจฉา หรือคนไทยเรียกว่าพลูคาว หรื
