กระเทียมป่า เห็ดโคน ผักคาวมัจฉาเสร็จเรียบร้อย ก็ใส่เข้าไปในตะกร้าหวายที่ล้างสะอาดแล้ว
หลังจากนั้นก็เริ่มตัดหัวงู ถลกหนัง เอาเครื่องในออกมา แล้วก็หันเป็นท่อน...
สุดท้ายก็เอาหัวและเครื่องในงูไปขุดหลุมฝัง
ก่อนลุกขึ้นยืดเอาบิดขี้เกียจ เซวียเสี่ยวหรั่นนวดไหล่ที่ปวดเมื่อย พลางมองดูแม่น้ำที่ไหลอยู่เบื้องหน้า พึมพำว่า
“ปลาในแม่น้ำต้องมีไม่น้อยแน่ๆ”
แต่จะจับพวกมันคงไม่ง่าย
ความรู้สึกเสียดายฉายชัดบนใบหน้า
เธอว่ายน้ำเป็น แต่การว่ายน้ำกับจับปลามันคนละเรื่องกัน
เซวียเสี่ยวหรั่นยกของเต็มตะกร้ากลับถ้ำพลางทอดถอนใจ
ในถ้ำ เหลียนเซวียนปั้นโถกลมสองใบเสร็จเรียบร้อย กำลังง่วนกับการปั้นฝาของพวกมัน
พอได้ยินเสียงถอนหายใจของเธอ ก็เงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว
เซวียเสี่ยวหรั่นเดินไปที่เตาหิน เปิดฝาหม้อ โยนเห็ดลงไปหนึ่งกำมือ แล้วค่อยปิดฝาอีกครั้ง
พอเห็นเขามองตนเองอยู่ เซวียเสี่ยวหรั่นก็ดูเหมือนจะเข้าใจข้อกังขาของเขา เธอถอนใจอีกหน “ข้าแค่รู้สึกว่าในแม่น้ำมีปลามากมาย แต่พวกเรากลับได้แต่มอง อารมณ์เหมือนเข้าถ้ำสมบัติแต่ต้องกลับมามือเปล่า”
นางกล่าวไม่ผิด ช่วงฤดูสารทมัจฉาพ่วงพีสายน้ำงามตระการ ปลาในแม่น้ำอ้วนกำลังน่ากิน ก็น
