ต่ก็ต้องใช้แก้ขัดไปก่อน”
เธอนวดดินไป ก็มอบหมายหน้าที่ให้เหลียนเซวียนไปพลาง
กระทะคือหม้อแบบไหน? เหลียนเซวียนอึดอัดเล็กน้อย ของจำพวกหม้อไหเขาย่อมรู้จักอยู่ว่ามีลักษณะอย่างไร แต่กระทะที่ว่านี้มีลักษณะเป็นเช่นไร?
เขาค่อยๆ เขียนคำถามออกมา
“กระทะเหรอ ก็ทำฐานให้เป็นทรงกลม แต่ขอบด้านบนที่เป็นทรงกลมไม่ต้องสูงมากเกินไป” เซวียเสี่ยวหรั่นขบคิด “ก็คล้ายๆ กับหม้อที่เคยทำมาก่อนหน้านี้นั่นแหละ แค่ขอบไม่ต้องสูงขนาดนั้น เอาสักหนึ่งในสามของหม้อดินก็พอ”
ระหว่างการเตรียมดิน เธอก็สาธยายว่าโอ่งน้ำต้องใหญ่แค่ไหน โถใหญ่แค่ไหน และกระทะต้องการขนาดเท่าไร
พอน้ำเดือด ก็เทน้ำออกมาสองถ้วย ก่อนใส่เนื้องูลงไปแล้วใช้ฝาปิด
“จิ๊ๆ มาอยู่ที่นี่ไม่กี่วัน กินแต่เนื้องูแทบทุกมื้อ” เซวียเสี่ยวหรั่นปรายตาไปที่งูลายสีแดงสลับดำในตะกร้า ใบหน้ากลมแป้นขมวดย่นจนจะเป็นซาลาเปา
นี่เป็นงูตัวที่สามแล้ว…
กินเนื้องูทุกมื้อพอได้อยู่ แต่ปัญหาคือไม่มีเกลือปรุงรส การกินน้ำแกงงูจืดชืด ไม่น่าภิรมย์เอาเสียเลย เหลียนเซวียนเติมฟืนใส่เตาไปเงียบๆ
หลังจากนวดดินจนเป็นเนื้อเดียวกันแล้ว เซวียเสี่ยวหรั่นก็เอาของใส่ตะกร้าไปริมแม่น้ำ
พอล้างขิงป่า ต้นหอมป่า
