ี่ไม่อาจให้เกิดขึ้นได้ในสถานที่แบบนี้
เธอเอามีดพับกับสเปรย์พริกยัดใส่เข้าไปในเสื้อชั้นใน เหลียนเซวียนบอกว่าที่นั่นอาจมีงูพิษ แม้ว่าเขาฝีมือปามีดของเขาจะน่าเลื่อมใส แต่เรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ เธอเตรียมการล่วงหน้าสำรองไว้จะดีกว่า
เซวียเสี่ยวหรั่นประคองเหลียนเซวียนออกจากถ้ำ
พอเดินไปถึงทางที่ค่อนข้างกว้างและเรียบเสมอกันริมแม่น้ำ เธอก็ชี้ไปด้านหน้า “เหลียนเซวียน หากเดินตรงไปข้างหน้าจะเป็นก้อนหินกับพงหญ้า ท่านต้องระวังหลบเลี่ยงให้ดี เดี๋ยวข้าจะไปตัดกระเทียมป่ากับใบเผือกป่าเอาไปไว้ที่ถ้ำก่อน ค่อยกลับมา ท่านอย่าเลี้ยวลงแม่น้ำไปเสียเล่า”
อันที่จริงระหว่างให้เธอประคองเดินกับให้เขาเดินเอง ความเร็วก็ไม่ต่างกันเท่าไร อย่างมากถ้าพบสิ่งกีดขวาง เธอก็สามารถพาเขาเดินเลี่ยงไปทางอื่นก่อน แต่เซวียเสี่ยวหรั่นก็รู้ว่าก้อนหินกับหญ้าเหล้านี้หาได้เป็นปัญหาสำหรับเขา
ฝีเท้าของเหลียนเซวียนมั่นคง ความรู้สึกก็ไวมาก แค่ใช้ไม้เท้าทดสอบด้านหน้า ก็สามารถบ่งบอกสภาพของพื้นที่ได้อย่างแม่นยำ และหลบเลี่ยงสิ่งกีดขวางได้อย่างเยือกเย็น
หลังจากต้องพิษเขาเพียงแค่มือเท้าไม่มีแรง ประกอบกับมีบาดแผลทั่วร่าง ดังนั้นการเคลื่อนไหวจึงเชื่องช
