ช้าๆ
“ทำไมถึงไม่พักให้นานหน่อยล่ะ” เธอเดินเข้าไปประคองเขา
เหลียนเซวียนส่ายหน้า
“นั่น เห็ดหุยซินอยู่ในหลุมใหญ่นี้แหละ มันเติบโตอยู่ในโพรง”
เซวียเสี่ยวหรั่นพาเขามายืนอยู่หน้าหลุม แล้วชี้ไปที่โพรงซึ่งอยู่ไม่ไกล
เหลียนเซวียนยืนนิ่งชั่วครู่ ก็สัมผัสถึงลมหายใจอ่อนจางสายหนึ่งจากส่วนที่ลึกเข้าไปของโพรงนี้ หากไม่จับสังเกตก็จะไม่รู้สึกเลย เขายื่นมือให้เซวียเสี่ยวหรั่น
หญิงสาวมองตาปริบๆ ก่อนจะตระหนักได้ ล้วงมีดพับออกมาจากเสื้อชั้นใน แล้วกางออกวางใส่มือเขา
เหลียนเซวียนหยั่งไม้เท้าไปด้านหน้าเพื่อทดสอบ ความลึกไม่มาก เดินลงไปไม่มีปัญหา
ชายหนุ่มยกเท้าค่อยๆ ขยับไปข้างหน้า
เขาคิดจะจัดการกับงูตัวนั้นหรือ?
เซวียเสี่ยวหรั่นลังเลเล็กน้อย หยิบสเปรย์พริกออกมาเปิดฝาออก เอาฝายัดเข้าไปในเสื้อชั้นใน แล้วตามหลังเขาไป
