ของวิเศษล้ำค่าราวกับมาจากแดนสวรรค์ย่อมจะมีผู้พิทักษ์ และผู้พิทักษ์เหล่านั้นส่วนมากมักจะดุร้ายและมีพิษ
เห็ดหุยซินก็เช่นกัน ในโพรงชื้นแฉะและหนาวเย็นเยี่ยงนั้น ความเป็นไปได้ที่งูพิษดุร้ายจะวนเวียนอยู่แถวนั้นมีถึงแปดเก้าส่วน หากนางไปเองย่อมอันตรายมาก
“ทำไมล่ะ?” เซวียเสี่ยวหรั่นจ้องตาปริบๆ
เหลียนเซวียนลากเส้นลากเส้นตวัดลงบนพื้นอย่างช้าๆ
“มีงู? ไม่เห็นน่ากลัวเลย นั่นเป็นงูเหลือมยักษ์ แค่ใช้กิ่งไม้ทำให้มันตกใจก็ได้แล้วนี่”
หลังทักทายกับงูเหลือมยักษ์มาสองหน เซวียเสี่ยวหรั่นก็ไม่ค่อยกลัวมันเท่าไรแล้ว
เหลียนเซวียนส่ายหน้า
“งูพิษ? ท่านว่าในโพรงมีงูพิษหรือ งั้นก็ต้องระวังหน่อยแล้ว”
เซวียเสี่ยวหรั่นหดคอ ในป่าเฮงซวยแห่งนี้มีแต่งูไปทุกที่
เหลียนเซวียนเขียนต่อไป
“ท่านจะตามไปด้วย?” เซวียเสี่ยวหรั่นขยี้ผมที่แห้งแล้วครึ่งหนึ่ง “แต่ที่นั่นค่อนข้างไกลอยู่นะ”
ด้วยความเร็วของเขา อย่างน้อยก็ต้องเดินครึ่งชั่วยามขึ้นไป
เหลียนเซวียนมั่นใจว่า มีเขาอยู่ สามารถโจมตีสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูได้ในกระบวนเดียว
“งั้นก็ได้ พรุ่งนี้หลังกินมื้อเช้าแล้วพวกเราค่อยไป เห็ดมาถึงมือเมื่อไรค่อยว่ากัน ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดหรือเสียหายขึ้นมา คิดจะห
