เหมือนเข็มใต้มหาสมุทร กล่าวไว้ไม่ผิดจริงๆ
เหลียนเซวียนเอาฟืนที่เมื่อครู่เพิ่งดึงออกมาใส่กลับเข้าไปอีกรอบ
เซวียเสี่ยวหรั่นสระผมอย่างเรียบง่ายที่สุด อะไรก็ไม่มี ใช้แต่มือนวด หลังจากนั้นก็เอาน้ำสะอาดล้าง
ยามยกถังใส่น้ำเดินออกมา ก็สดใสกระปรี้กระเปร่ามาก
“ถ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าได้จะสมบูรณ์แบบเลย”
หลังวางถังลงที่มุมด้านหนึ่ง เธอก็หย่อนก้นนั่งข้างกองไฟ เอาผ้าเช็ดตัวขยี้ผมที่เปียกชื้น “พรุ่งนี้ค่อยต้มน้ำอาบ หากได้อาบทุกวัน ร่างกายต้องสะอาดเป็นแน่”
เหลียนเซวียนเหลือบมองนางปราดหนึ่ง สีหน้าค่อนข้างซับซ้อน บางถ้อยคำเธอก็พูดได้สมเหตุผลเสียเหลือเกิน ไม่ถือสาบุรุษแปลกหน้าอย่างเขาบ้างเลย
“เหลียนเซวียน เห็ดหุยซินนั่น พรุ่งนี้ข้าจะไปดูเอง ถ้างูตัวนั้นไม่อยู่ในหลุม ข้าจะช่วยเก็บกลับมาให้”
แม้ว่าเมื่อครู่จะรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่พอมาย้อนนึกดูอีกที ก็ลอบตำหนิตนเองที่คิดง่ายเกินไป มีสมุนไพรที่เป็นองค์ประกอบแค่ตัวเดียว จะเอายาถอนพิษมาจากไหน
เหลียนเซวียนส่ายหน้าอย่างเคร่งขรึมจริงจัง
