” เซวียเสี่ยวหรั่นฉีกยิ้มกว้าง “ด้านหน้าตัดได้หนึ่งหนึ่ง ด้านหลังตัดอีกหนึ่งชิ้น ชุดยาวๆ แบบนี้ ใช้ประโยชน์ได้จริง”
เดิมทีอาภรณ์ของเขายาวถึงข้อเท้า หลังตัดหน้าหลังอย่างละชิ้น ชายเสื้อก็ยังคงยาวถึงน่อง
“รูปร่างสูงนี่ดีจริงๆ” เซวียเสี่ยวหรั่นสะบัดผ้าสีขาวสองผืนในมือ
เหลียนเซวียนหนึ่งชิ้น เธอหนึ่งชิ้น มีผ้าเช็ดตัวใช้แล้ว
หลังเอาผ้าขาวชิ้นหนึ่งวางเสร็จเรียบร้อย ก็ประคองเขาไปด้านหลังโขดหิน
เหลียนเซวียนยกเท้าขึ้นรู้สึกว่าบริเวณข้อเท้าโล่งแปลกๆ ไม่คุ้นชินเอาเสียเลย
เซวียเสี่ยวหรั่นหาหินก้อนหนึ่งมาให้เหลียนเซวียนใช้ต่างม้านั่ง แล้วเอาถ้วยตักน้ำออกมาเล็กน้อยซักผ้าขาวให้สะอาด
“ใช้แก้ขัดไปก่อนนะ” เซวียเสี่ยวหรั่นพาดผ้าขาวไว้ข้างถังดินเผา “ใช้ถ้วยตักน้ำสระผม ผ้าเช็ดตัวพาดอยู่ข้างถัง ท่านสระผมเสร็จก็ใช้มันเช็ดให้แห้ง อืม… ทำได้ใช่ไหม”
เซวียเสี่ยวหรั่นลังเลอยู่บ้าง เขาคงไม่ต้องให้เธอช่วยสระผมให้หรอกมั้ง?
เหลียนเซวียนตวัดสายตามาที่เธอ เขาแค่ไร้เรี่ยวแรง มิได้ปัญญาอ่อน
เซวียเสี่ยวหรั่นรู้สึกได้ถึงสายตาที่ตวัดมองมาจึงหัวเราะแหะๆ “งั้นข้าไปจัดการกับเลียงผาตัวนั้นที่ริมแม่น้ำก่อน”
พูดจบก็หมุนตัววิ่งออกไป
เ
