ดพอดี มีเวลาทำประตูเสียที่ไหน
เหลียนเซวียนนิ่งงัน
“ช่างเถอะ ทำได้แค่ไหนก็แค่นั้น น้ำน่าจะได้ที่แล้ว ข้าจะไปเทมาให้ท่าน”
เสียงปุดๆ บนเตารั้งสติของเซวียเสี่ยวหรั่นกลับมา ตัดใบเผือกมารองมือแล้วยกหม้อน้ำไปเทใส่ถัง
เดิมทีในนั้นยังมีน้ำเหลืออยู่ไม่น้อย แต่เธอลองแตะดูอุ่นกำลังดี ครั้นแล้วก็ยกถังใบนั้นไปที่อีกมุมของถ้ำ
นำถังใบนั้นไปวางด้านหลังหินก้อนใหญ่สองสามก้อนที่ซ้อนกันอยู่ มีหินเหล่านั้นช่วยบดบังเป็นฉากกั้นลมธรรมชาติ พื้นถ้ำส่วนที่ลึกเข้าไปลาดเทไปด้านหลัง น้ำที่หกลงพื้นย่อมจะไหลออกไปได้ ใช้เป็นที่กำบังสำหรับอาบน้ำสระผมได้พอดี
“แต่ไม่มีผ้าเช็ดตัว?” หัวคิ้วของเซวียเสี่ยวหรั่นขมวดย่นปานจะหนีบแมลงวันตาย
ไม่มีผ้าเช็ดตัว สระผมแล้วจะทำให้แห้งอย่างไร อาบน้ำเสร็จจะใช้อะไรเช็ดตัว?
พอหมุนตัวกลับออกไป เห็นเหลียนเซวียนในอาภรณ์ตัวยาวยืนหลังตรงแหน็วเป็นด้ามพู่กัน ก็เกิดปฏิภาณในฉับพลัน
เหลียนเซวียนหลุบตามองหญิงสาวที่นั่งย่อตัวอยู่ที่เท้าของเขา หูได้ยินเสียงผ้าขาดแคว่ก ในใจเกิดความรู้สึกที่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
“ฮ่าๆ เหลียนเซวียน ชุดของท่านนี่ไม่เลวเลย เนื้อผ้าทั้งหนาและนุ่ม เอามาทำเป็นผ้าเช็ดตัวได้พอดี
