คนหนึ่งปั้นถัง อีกคนไปเก็บกิ่งไม้ เวลาช่วงเช้าก็ผ่านไปดังสายน้ำ
“เฮ่อ คงพอใช้แล้วกระมัง”
เซวียเสี่ยวหรั่นมองกองไม้ระเกะระกะหน้าปากถ้ำ พลางถอนหายใจโล่งอก
ยามหันเข้าไปในถ้ำก็พบว่าถังดินของเหลียนเซวียนปั้นเสร็จเรียบร้อย ไม่เพียงเท่านั้น เขายังปั้นจานเล็กสองใบกับช้อนเล็กอีกสองอัน
“ว้าว เหลียนเซวียน ท่านเก่งจัง คนเดียวปั้นของได้ตั้งมากมายขนาดนี้” สีหน้าของเซวียเสี่ยวหรั่นฉายแววตกตะลึงแกมชื่นชม “โอ้โห ดินที่ผสมไว้ใช้หมดพอดี เยี่ยมมาก สุดยอดไปเลย”
แม่นาง หากเจ้าไม่ใช้ถ้อยคำชื่นชมแบบเดียวกับที่ใช้หลอกเด็ก ก็คงจะรื่นหูมากกว่านี้ เหลียนเซวียนกลอกตาก่อนลุกขึ้นมาเงียบๆ
“ท่านต้องการสิ่งใด ข้าจะเอาน้ำล้างมือมาให้ ท่านอย่าไปแช่น้ำที่ริมแม่น้ำอีกเลยนะ เดี๋ยวจะต้องไอเย็น” เซวียเสี่ยวหรั่นเห็นเขาเตรียมหยิบไม้เท้า ก็รีบแล่นไปเทน้ำมาให้
เหลียนเซวียนคร้านจะโต้ตอบกับนาง จึงลากไม้เท้าเดินกระย่องกระแย่งไปทางปากถ้ำ
นอกจากเทน้ำให้เขาล้างมือ เซวียเสี่ยวหรั่นยังรินน้ำดื่มให้ด้วย
หลังจากดื่มน้ำแล้ว เหลียนเซวียนก็ใช้นิ้วเขียนอักษรที่กลางฝ่ามือว่ามีด
“ท่านจะใช้มีด?” เซวียเสี่ยวหรั่นดวงตาสว่างวาบ “ไปล่าสัตว์หรือ”
เธอว
