ตว์ร้ายจำพวกเสือโคร่งและเสือดาวล้วนอาศัยอยู่แต่ในอาณาเขตปกครองของตนเอง ที่นี่มีสัตว์เล็กสัตว์น้อยมากมาย ละแวกนี้น่าจะไม่มีสัตว์ใหญ่ที่ดุร้ายเกินไปนัก
เซวียเสี่ยวหรั่นกลับเข้าไปในถ้ำ นำหม้อดินเผาขึ้นตั้งเตาหิน ในหม้อมีน้ำอยู่ครึ่งหนึ่ง แล้วหยิบเนื้องูออกมาท่อนหนึ่งใส่ลงไป แล้วปิดฝาอย่างดี เริ่มตุ๋นน้ำแกงงู
ก่อนนำฟืนมาวางล้อมถัง จานเล็กและช้อนที่เหลียนเซวียนปั้นไว้สองสามชั้น แล้วใช้ไฟจากเตาย้ายมาจุด ไม่นานนัก ภายในเต็มก็ปกคลุมไปด้วยควันไฟ
“แค่กๆ” เซวียเสี่ยวหรั่นสำลักควันต้องวิ่งออกมานอกถ้ำ
“ให้ตายเถอะ ต้องคบค้าสมาคมกับฟืนไฟทุกวันจนตัวมีแต่กลิ่นควันไฟหมดแล้ว”
เซวียเสี่ยวหรั่นถอดเสื้อกันแดดเหม็นๆ ออกจากตัว ไม่เพียงแต่กลิ่นควันไฟ ยังมีกลิ่นเปรี้ยวจากเหงื่อและกลิ่นเหม็นบูด
นางทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างรังเกียจ รู้สึกว่าตนเองเหม็นจนเหลือทนหลังจากเผาถังดินเผาแล้ว เธอจะต้องรีบอาบน้ำสระผมเป็นอย่างแรก
ในถ้ำไฟกำลังลุกโหมรุนแรง เซวียเสี่ยวหรั่นยังไม่เข้าไปชั่วคราว นางเริ่มกะเกณฑ์ว่าควรทำประตูอย่างไรจะดีกว่ากัน
ปากถ้ำสูงประมาณเมตรครึ่ง กว้างสองเมตรกว่า แต่ไม่ถึงสามเมตร
พื้นตรงทางเข้าเป็นดิน สามารถใช้กิ่งไม้มาปั
