ีคีบออกมาจากกองไฟแล้ว ก็กล่าวเพิ่มอีกประโยค
“เหลียนเซวียน ข้าจะไปริมแม่น้ำสักหน่อย ท่านช่วยดูไฟสักครู่”
เธอหิ้วไก่มือหนึ่ง อีกมือก็ถือขวดน้ำกับมีดพับ เดิมทีเอากระเทียมป่ากับเห็ดไปล้างด้วยจะได้ไม่เสียเที่ยวต้องวิ่งไปอีกรอบ แต่น่าเสียดาย เธอไม่มีมือมากกว่านี้
กระเป๋าเป้ก็สกปรกจนหมดสภาพ หากใส่ของเปียกๆ เข้าไป ก็คงเอามาใช้ไม่ได้อีกแล้ว
“ได้เห็นความสำคัญของตะกร้าก็ตอนนี้ล่ะ ไม่มีตะกร้าพอจะหิ้วของก็ได้แต่อาศัยมือทั้งสอง ให้ตายเถอะ แค่หลับตาแล้วลืมตาขึ้น ก็ย้อนกลับมาในสังคมยุคดึกดำบรรพ์ที่ไม่มีอะไรสักอย่างเสียแล้ว”
เหลียนเซวียนฟังเสียงบ่นของแม่นางผู้นั้นจนกระทั่งคนออกไปจากถ้ำ แม้แต่คิ้วเขายังคร้านจะกระดิกด้วยซ้ำ
วันไหนที่นางไม่ได้บ่น วันนั้นคงเกิดพายุเข้า
เขาผินหน้าไปทางขวาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ กองฟืนพิงอยู่ข้างกำแพง
เซวียเสี่ยวหรั่นกลับมาที่ถ้ำ แต่ก็หลังจากนั้นครึ่งชั่วยามกว่าแล้ว
เหตุผลสำคัญก็คือของที่อยู่ในท้องไก่ตกน้ำนั่น เธอตัดใจทิ้งไม่ลง
การล้างทำความสะอาดเครื่องในไก่ต้องเสียเวลามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งไส้กับกึ๋นต้องใช้เวลาในการล้างนานกว่าปรกติ
เธอวางเนื้อไก่ในช่องกำแพงหินเดียวกับที่วางเน
