ี่เขาจะรวบรวมกำลังได้ขนาดนี้ก็ช่างยากเย็นนัก
เซวียเสี่ยวหรั่นเข้าใจแล้ว
“แต่ท่านก็ยังเก่งกาจอยู่ดี คนที่มีความสามารถปามีดครั้งเดียวเสียบเข้าศีรษะของไก่ป่าพอดี ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาอยู่แล้ว”
ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ตาของเขายังมองไม่เห็นอีก
ตอนที่เหลียนเซวียนไม่ได้ถูกพิษหรือได้รับบาดเจ็บ คงจะเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์แห่งยุทธภพเป็นแน่
เซวียเสี่ยวหรั่นมองเขาด้วยสายตายกย่องเลื่อมใส ผู้เยี่ยมยุทธ์แห่งยุทธภพ เธอนึกว่าเป็นบุคคลที่มีแต่ในนิยาย ตอนนี้กลับอยู่ต่อหน้าเธอแล้ว
“ข้าจะประคองท่านกลับไปก่อน”
เซวียเสี่ยวหรั่นวางไก่ป่าไว้ด้านข้าง หลังจากนั้นก็ออกแรงพยุงเหลียนเซวียนขึ้นมา
ระยะทางสั้นๆ แต่ทั้งสองก็ใช้เวลาไปถึงสิบกว่านาที กลับมาถึงถ้ำด้วยความเร็วดุจเต่าคลาน
หลังจากประคองเขานั่งบนแท่นหินเรียบร้อย เธอก็วิ่งไปตรงเนินดินเมื่อครู่นี้ ตอนไปเก็บไก่ป่าตัวนั้นกลับมายังตัดหญ้ากลับมาด้วยไม่น้อย อีกประเดี๋ยวหญ้าพวกนี้ก็จะได้ใช้ประโยชน์
…
[1] เป็นท่อนหนึ่งของบทเพลงชื่อว่า ห่าว เฮ โย่ว (好嗨哟) ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในแพลตฟอร์มโต้วอินของชาวจีน
[2] หรือพริกเสฉวน มีลักษณะเป็นเม็ดคล้ายพริกไทย ให้รสชาติเผ็ดชา
