ามีป่าธรรมชาติเขียวขจี ชายป่าด้านนอกมีต้นไม้ที่มีใบทั้งใหญ่และยาว แลดูคุ้นตา
“กล้วยน้ำว้าหรือกล้วยหอมเนี่ย?” สีหน้าของเซวียเสี่ยวหรั่นฉายแววประหลาดใจ แต่ไม่ว่าจะเป็นชนิดไหน ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น
เธอก้าวเท้าอย่างรวดเร็วตรงไปที่นั่นด้วยความตื่นเต้นดีใจ
เดินเข้าไปถึงก็จดจ้องใบไม้ขนาดใหญ่อย่างพินิจ ลำต้นสูงใบใหญ่ นั่นคือป่ากล้วยน้ำว้า ต้นกล้วยน้ำว้าขึ้นกระจัดกระจายแทรกอยู่ระหว่างต้นไม้อื่นๆ ในหมู่บ้านของเธอมีครอบครัวหนึ่งปลูกต้นกล้วยน้ำว้า เธอกับปู่ยังเคยไปตัดด้วยกันมาแล้ว
“ว้าว ดีจังเลย ไม่ต้องอดตายแล้ว” เซวียเสี่ยวหรั่นฉีกยิ้มเดินเข้าไป ถึงรสชาติของกล้วยน้ำว้าจะอร่อยสู้กล้วยหอมไม่ได้ แต่ก็ทำให้อิ่มท้อง
ทว่า… น่าเสียดาย เธอหัวเราะเร็วเกินไป
“ตุ้บ” มีของสิ่งหนึ่งปามาถูกศีรษะของเธอ บนพื้นมีกล้วยน้ำว้าเละๆ ลูกหนึ่งตกอยู่
ใครปาใส่เธอ? ในป่าดงดิบแห่งนี้จะมีคนป่าด้วยหรือ เซวียเสี่ยวหรั่นตื่นตระหนก
เงยหน้ามองไปยังดงกล้วยน้ำว้าแห่งนั้น เงาดำร่างหนึ่งปาของเข้ามาอีก เซวียเสี่ยวหรั่นเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง “ตุ้บ” บนพื้นมีกล้วยน้ำว้าเละเพิ่มขึ้นมาอีกลูก
Shit!
พอเห็นของกินดีๆ ที่หัวใจเรียกร้องถูกโยนทิ้งเรี่ยราด หัวใจของ