เซวียเสี่ยวหรั่นก็อัดแน่นไปด้วยโทสะ หันไปขึงตาใส่ตัวต้นเหตุในป่าแห่งนั้น แต่เพียงพริบตาเดียวใบหน้าของเธอก็พลันถอดสี
แม่เจ้าโว้ย! ลิงทั้งนั้นเลย
บนต้นกล้วยน้ำว้าสูงใหญ่ ถูกฝูงลิงครอบครองไว้ทั้งหมด แม้จะอยู่กระจัดกระจายจนดูบางตา แต่อย่างน้อยก็มีลิงอยู่ในนั้นยี่สิบถึงสามสิบตัว
ดูท่าป่ากล้วยน้ำว้าจะเป็นถิ่นของพวกมัน เซวียเสี่ยวหรั่นพลันรู้สึกปวดจี๊ดไปถึงศีรษะ
หากแย่งอาหารกับลิง จะไม่ถูกพวกมันรุมทำร้ายเอาหรือ
“เจี๊ยกๆ” เสียงลิงดังมาจากด้านหน้า เซวียเสี่ยวหรั่นชะโงกมองตามเสียง ก็เห็นแม่ลิงตัวหนึ่งกำลังปีนป่ายอยู่บนกิ่งไม้ยาวๆ เบื้องหน้าบนหลังของมันมีลิงน้อยยังไม่โตเต็มที่เกาะอยู่
ขนของลิงน้อยตัวนั้นมีสีทองแซมอยู่ในสีเทา โดยเฉพาะอย่างยิ่งขนสีทองที่หน้าผากของมันดูสะดุดตาเป็นพิเศษ ในมือของมันถือกล้วยน้ำว้าสองผล ใบหน้าของมันฉีกยิ้มยิงฟันหันมาหาเธอ
เมื่อครู่ก็เป็นลิงน้อยขนทองตัวนี้ที่ปากล้วยน้ำว้าใส่ตนเอง เซวียนเสี่ยวหลันหรี่ตากวาดมองลิงที่อยู่ด้านข้าง แถวนั้นมีลิงอีกคู่หนึ่ง ส่วนลิงตัวอื่นก็อยู่ไกลออกไป และก็ไม่ได้ถือของในมือ
ขณะกำลังตรวจสอบ เจ้าลิงน้อยก็ปาเข้ามาอีก กล้วยน้ำว้าผลหนึ่งลอย
