หลัง เท้าของเขายังลากอยู่ที่พื้น
ท่ามกลางแสงสลัว เซวียเสี่ยวหรั่นหรี่ตาเพ่งมองทางเดินโซซัดโซเซไปข้างหน้า เกือบทำคนบนหลังตกลงมาอยู่หลายหน
กว่าจะเดินมาถึงเชิงเขาไม่ง่ายเลยสักนิด เธอหายใจอย่างเหนื่อยหอบ แหงนหน้ามองไปโดยรอบ ภูเขามีแต่ความมืดสนิท เห็นไม่ชัดว่าพอจะมีที่ไหนให้พวกเขาพักผ่อนได้บ้าง
ภายใต้ความจนใจ เธอก็เดินไปยังโขดหินขนาดใหญ่สองสามก้อนที่ตั้งอยู่บนเชิงเขา หาด้านที่เป็นพื้นราบพอกำบังลมได้ แล้ววางชายคนนั้นลงอย่างระมัดระวัง
เนื้อตัวของเขาเย็นเฉียบ แขนขาตกอย่างไร้กำลังวังชา ดูเหมือนว่าจะมีเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ หากเขาเกิดตายขึ้นมา ทั่วทั้งผืนป่าแห่งนี้จะเหลือเธอเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
เธอรีบดึงเป้ออก หลังจากนั้นก็ถอดเสื้อแขนยาวคลุมบนตัวเขา
ความหนาวเย็นหอบหนึ่งวาบผ่านเข้ามา เซวียเสี่ยวหรั่นพลันขนลุกซู่ แต่ก็ไม่สนใจอะไรมากนัก เธอรีบรูดซิปเปิดกระเป๋าเป้ออกค้นหา ในนั้นมีกระเป๋ายาใบเล็กพกพายามเดินทาง มียาแก้อักเสบ ยาลดกรดในกระเพาะอาหาร ยาแก้ปวดและยาลดไข้นอกจากนี้ยังมีทิงเจอร์ไอโอดีนที่เปิดขวดแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นยาที่ใช้เป็นประจำในโรงเรียน ตอนออกมาจึงพก
