แบชง รีบเรียกเสียงดังพร้อมกับชักดาบออกมาในจังหวะเดียวกัน
แต่คนที่ปรากฏตัวตรงหน้านั้น…ไม่ใช่หัวหน้าสาขา
‘คนแก่…?’
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือชายชราร่างผอมบาง ผู้มีรูปร่างเล็กกว่าคนทั่วไป
ชายชราไม่ตอบอะไร แค่ใช้สายตากวาดมองภายในถ้ำอย่างเชื่องช้า
“…เจ้าเป็นใครกันแน่?”
“…ดูท่าจะมาถูกที่แล้วสินะ”
“ข้าถามว่าเจ้าเป็นใค—”
เขาไม่มีโอกาสได้พูดให้จบประโยค
เพราะร่างของแบชงก็ทรุดฮวบลงไปในทันที ศีรษะของเขาขาดสะบั้นและกลิ้งไกลออกไปตามพื้น คงอยู่ในท่าทางที่กำลังตะโกนเรียกอย่างหวาดกลัว
ชายชราไม่ได้ถือดาบแม้แต่น้อย
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่—ก็คือฝีมือของดาบที่ชายชราคนนั้นฟันออกไป
นามของเขาคือ…วีฮโยกุน
จักรพรรดิกระบี่สวรรค์ ผู้ได้รับคำขอจากเซียนดอกเหมย ให้มาปรากฏตัว ณ ที่แห่งนี้
และบัดนี้…จักรพรรดิกระบี่สวรรค์ได้เหยียบเข้าสู่รังของศัตรูแล้ว
