ข้าไม่แน่ใจนักว่า… น้ำเสียงของเขานั้นแฝงไว้ด้วยความรู้สึกแบบใดแน่
ตาแก่ชินกับข้านั้น… มองโลกจากคนละมุมก็ว่าได้
ข้าเดินไปตามถนนสายหลักอย่างไม่เร่งรีบ เพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่ตั้งใจไว้
แล้วในที่สุด ข้าก็หยุดลงหน้าอาคารแห่งหนึ่ง
เจอแล้ว ที่ที่ข้าต้องการมา
“ที่นี่คืออะไรหรือเจ้าคะ?”
วีซอลอาถือไม้เสียบไก่อยู่ในมือ พลางเอียงคอถามขึ้น
ขอชี้แจงไว้ก่อนว่า… ไก่ย่างนั่นมูยอนเป็นคนซื้อให้นาง
ที่กลางอาคารมีป้ายตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนว่า พันธมิตร
แสดงว่าร้านนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ยุทธภพและได้รับการอนุญาตอย่างเป็นทางการ
ที่นี่เป็นร้านค้าที่ซื้อขายหนังและกระดูกของอสูรมาร
และนั่นก็คือเหตุผลที่ข้าลงเขามาวันนี้
“เชิญขอรับ ยินดีต้อนรับ!”
ภายในร้านเต็มไปด้วยเครื่องหนังและกระดูกนานาชนิดวางเรียงรายอยู่
ดูผ่านๆ แล้ว น่าจะเป็นของอสูรมารระดับเขียวถึงระดับน้ำเงินซะเป็นส่วนใหญ่
ถ้าเป็นระดับที่สูงกว่านั้น ก็จะถูกควบคุมโดยสหพันธ์ยุทธภพโดยตรง และไม่นำออกมาขายทั่วไป
“โอ๊ะคุณชายผู้สูงศักดิ์! มีวาสนาอะไรถึงได้มาเยือนร้านของพวกเรากันล่ะขอรับ”
…คุณชายผู้สูงศักดิ์งั้นเรอะ?
ช่างเป็นคำพูดที่ลื่นไหลจริงๆ สงสัยเจ้าของร้านคนนี้คงผ่านสนามการค้าขายมานานไม่น้อย
แค่เปิดปากก็โกหกได้หน้าตาเฉย
ข้าไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวหรืออึดอัดกับคำยกยอเหล่านั้น เพียงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย
