เซียนดอกเหมยพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เหตุผลที่ผู้คนออกตามหาหมอที่เก่งที่สุดในยุทธภพนั้นแตกต่างกันไป
แต่แก่นแท้ของเหตุผลเหล่านั้นล้วนเหมือนกัน
เพราะต้องการมีชีวิตอยู่ต่อ—หรือไม่ก็ต้องการช่วยชีวิตของใครบางคน
เขารู้ดีว่าแม้หมอเทวดาจะปฏิเสธที่จะช่วยบางคน
แต่แท้จริงแล้ว เขากลับเป็นคนที่แอบส่งข่าวบอกตำแหน่งของตนไปยังแหล่งข้อมูลของยุทธภพอยู่เสมอ
แม้ปากจะพูดตลอดเวลาว่าจะเลิกเป็นหมอเสียที แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ยังปล่อยวางไม่ได้ เป็นบุรุษที่เต็มไปด้วยความเมตตาที่ไม่อาจละทิ้งได้
เซียนดอกเหมยมองจักรพรรดิกระบี่สวรรค์พลางครุ่นคิด
ดูอย่างไรเสีย—หมอเทวดาย่อมไม่ได้มีไว้เพื่อรักษาอาการของจักรพรรดิกระบี่สวรรค์เองแน่
ในฐานะที่เขาเองก็เป็นยอดฝีมือแห่งยุทธภพ เขารู้ดีว่าตัวเขาเองมิอาจวัดขอบเขตพลังของจักรพรรดิกระบี่สวรรค์ได้เลย
แม้แต่ผู้คนในยุทธภพต่างก็กล่าวว่าทั้งสองมีระดับพลังเท่าเทียมกัน
แต่เซียนดอกเหมยรู้ดีว่า—
จักรพรรดิกระบี่สวรรค์อยู่เหนือเขาไปอีกระดับ
จักรพรรดิกระบี่สวรรค์
—เป็นฉายาที่ชวนให้ขนลุกยิ่งนัก
และวีฮโยกุนก็คือบุคคลเดียวที่คู่ควรกับฉายานั้น
แต่สิ่งที่เซียนดอกเหมยไม่เข้าใจก็คือ—
เหตุใดบุคคลที่อยู่เหนือผู้คนทั้งยุทธภพเช่นนี้ ถึงต้องเผชิญกับมารในใจเช่นเดียวกับคนทั่วไป?
หรือว่าวัดเส้าหลินและสำนักบู๊ตึ๊งตามหาจักรพรรดิกระบี่สวรรค์เพราะเรื่องนี้?
