“ข้าได้ยินว่ากู่รยอนส่งเจ้ามาที่นี่”
ข้ากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง
‘…เขารู้จักผู้อาวุโสสอง?’
ข้าแอบเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ชายชรายิ้มบางๆ ขณะค่อยๆปลดมือออกจากเคราของตน เมื่อเขาทำเช่นนั้นข้าก็ได้เห็นสัญลักษณ์บนอกเสื้อของเขาอย่างชัดเจน
ตราดอกเหมยของสำนักฮวาซาน
ดวงตาของข้าเบิกกว้างทันที
ข้าพยายามควบคุมสีหน้าไม่ให้แสดงความตกใจออกมา… แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสับสน
ชายชราเอ่ยนามของตนออกมาอย่างเรียบง่าย
“ยินดีที่ได้พบเจ้า ข้าคือตั๋วฮวา เจ้าสำนักฮวาซาน”
…เฮือก!
ข้าหายใจสะดุดทันที
…แล้วท่านจ้าวสำนักมาทำอะไรที่ห้องของข้า?!