ในตอนนั้นเอง ลิงปีศาจระดับจินตานตัวหนึ่งที่มีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ท่าทางองอาจห้าวหาญ ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านปราณอาฆาตคุกรุ่น ก็เดินเข้ามาหาราชันย์วานรทองคำ แล้วเอ่ยถาม
“ท่านบรรพชน เหตุใดท่านถึงไม่รั้งพวกมนุษย์เหล่านี้ไว้ล่ะขอรับ?”
“มนุษย์พวกนี้น่าชังที่สุด! วันๆ เอาแต่เข้ามายึดครองจุดชีพจรวิญญาณและดินแดนแห่งความสุขที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในส่วนลึกของเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งเพื่อตั้งสำนัก เก็บเกี่ยวยาทิพย์ ขุดแร่ธาตุ ซ้ำยังมักจะล่าสังหารเผ่าพันธุ์ปีศาจอย่างพวกเรา เพื่อนำเนื้อไปปรุงเป็นอาหารโอสถวิญญาณ นำชิ้นส่วนอื่นๆ ไปหลอมโอสถและสร้างอาวุธเวท เรื่องพวกนี้ก็ช่างมันเถอะ!”
“ทว่านักพรตมังกรชาดเป็นถึงบุคคลสำคัญของเผ่าพันธุ์ปีศาจเรา บัดนี้ถ้ำบำเพ็ญเพียรของท่านได้ปรากฏขึ้น ย่อมถือเป็นงานใหญ่ของเผ่าพันธุ์ปีศาจเราเช่นกัน วาสนาภายในนั้นก็ควรจะตกเป็นของเผ่าพันธุ์ปีศาจเราถึงจะถูก แต่พวกมนุษย์พวกนี้กลับบุกรุกเข้ามาในเทือกเขาอวิ๋นเมิ่งของพวกเรา เพื่อมาแย่งชิงวาสนานี้ไปจากเผ่าพันธุ์ปีศาจเรา ช่างละโมบโลภมากจนน่ารังเกียจเสียจริง!”
