ยองพุง ได้ยินเช่นนั้นก็เผยรอยยิ้มอบอุ่นออกมา
หากนัมกุงชอนจุน ให้ความรู้สึกน่าขนลุกและเย็นชา ยองพุงกลับให้ความรู้สึกสดใสเหมือนสายลมที่พัดผ่าน
พรสวรรค์ก็มากพออยู่แล้ว แถมยังนิสัยดี หน้าตาก็ดีอีก…
ข้าเกลียดเจ้าเข้าไส้เลยจริง ๆ
[ช่างเป็นโลกที่ตกต่ำเสียจริง]
“เดิมที ข้ามักหลงคิดว่าตัวเองคืออัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่เมื่อได้เห็นท่านแล้ว ข้าก็เข้าใจว่าโลกนี้ยังมีสิ่งที่ข้าไม่อาจเอื้อมถึง”
คำพูดของเขาไม่ได้ผิดไปจากความจริง
แม้กู่ฮุยบีจะได้รับการขนานนามว่าเป็น จอมยุทธ์รุ่นหลังที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ถ้านับเรื่องอายุแล้วยองพุง ก็ไม่น่าจะแพ้
ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เขาจะเคยคิดว่าตัวเองอยู่ในจุดสูงสุดของเหล่าจอมยุทธ์รุ่นเยาว์
“ข้าแน่ใจว่าท่านต้องทุ่มเทความพยายามมากมายเพื่อให้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้”
ข้าขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดของเขา
…เขาคงกำลังเข้าใจอะไรผิดไปแน่ๆ
ข้าจะบอกได้อย่างไรว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะข้าหวนคืนมาเกิดใหม่?
เอาเถอะ ปล่อยให้เขาคิดไปตามนั้นก็คงดีแล้ว
“ข้าไม่อาจปล่อยให้คำขอบคุณของข้าเป็นเพียงวาจาได้ หากในอนาคต ท่านมีเรื่องให้ข้าช่วย ขอให้บอกมาได้เลย ข้าจะทำทุกอย่างที่ข้าสามารถทำได้”
“เรื่องให้ช่วยอย่างนั้นหรือ?”
ให้ข้าไหว้วาน ยอดอัจฉริยะกระบี่ดอกเหมยแห่งฮวาซาน งั้นหรือ?
คำพูดของยองพุง ทำให้ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวข้า
เหมาะเจาะนัก ข้ากำลังมีเรื่องที่อยากรู้พอดี
