หรือว่าหมายถึง เคล็ดเพลิงอัคคีเก้ากงล้อ?
มันก็จริงที่เป็นเคล็ดวิชาที่เน้นพลังอันดุดันและไม่ยั้งมือ แต่คำพูดของตาแก่ชินฟังดูเหมือนกำลังพูดถึงสัตว์ร้ายมากกว่าพลังลมปราณ
[ข้าเองก็ไม่ได้ต้องการเข้ามายุ่งกับเจ้า แต่นั่นมันกำลังจะอาละวาดข้าจึงช่วยกดมันเอาไว้ต่างหาก เจ้าควรจะขอบคุณข้านะ เจ้าหนู]
“…กดมันเอาไว้?”
[ถ้าข้าปล่อยมันตอนนี้ เจ้าจะโดนฉีกกระชากจากภายในทันที เจ้าอยากลองดูไหม?]
ไม่ทันที่ข้าจะตอบ ก็มีคลื่นความเจ็บปวดรุนแรงพุ่งเข้าใส่ร่างกายของข้าอีกครั้ง มันเหมือนกับมีมีดนับพันกำลังกรีดผ่านเส้นลมปราณของข้า!
“อึก…!!”
ลมหายใจของข้าขาดห้วงโดยไม่รู้ตัว หัวเข่าทรุดลงกับพื้นเพราะรับความเจ็บปวดไม่ไหว ข้าพยายามฝืนตัวเองไม่ให้ล้มลงหมดสติ
[ตอนนี้เจ้าเข้าใจแล้วหรือยัง?]
เสียงของตาแก่ชินดังขึ้น และทันใดนั้นความเจ็บปวดก็หายไปเหมือนถูกตัดขาด
ข้ากลืนน้ำลาย หัวใจยังเต้นรัวจากความหวาดหวั่น
“แฮ่ก… แฮ่ก… นี่มัน… อะไร… กันแน่?”
[ดูเหมือนพลังที่ถูกผนึกอยู่ในวัตถุวิเศษนั้นไปกระตุ้นเจ้าปีศาจที่อยู่ในตัวเจ้าเข้าแล้ว ข้าบอกให้เจ้ากินมันพอประมาณแล้วไม่ใช่รึ?]
“ข้าไม่ได้ตั้งใจกินมันเข้าไปสักหน่อย…”
แม้ว่าร่างกายข้าจะยังไม่คุ้นชินกับความเจ็บปวดแบบนี้ แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาก็แทบทำให้ข้าสิ้นสติได้
ดูเหมือนข้าจะซวยเข้าจริงๆ
