“ใช่”
เมื่อข้าพยักหน้าตอบรับ สีหน้าของยองพุงก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างประหลาด
‘…ทำไมจู่ ๆ ถึงสนใจตระกูลของข้ากัน?’
“ท่านอาจารย์อา…”
“มีอะไร?”
น้ำเสียงของชินฮยอนเต็มไปด้วยความระแวง คล้ายรู้สึกว่าเจ้านี่อาจจะก่อเรื่องอีก
แต่คำถามที่ยองพุงพูดต่อไปกลับทำให้สีหน้าของชินฮยอนเปลี่ยนไป
“ตระกูลกู่แห่งซานซี… ไม่ใช่ตระกูลของอาจารย์อาหญิงหรอกหรือ?”
“…!”
ทันใดนั้นเอง
ไม่ใช่แค่ชินฮยอนเท่านั้น
แม้แต่เหล่าศิษย์ฮวาซานที่อยู่ด้านหลัง ต่างก็หันมาจ้องมองข้าด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความตกตะลึง
ยิ่งกว่าตอนที่พวกเขาเห็นศิลาเมิ่งฮวาเสียอีก
‘…อะไรกัน? ทำไมพวกเขาถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้?’
