กู่หยางชอนหยุดมือที่กำลังยกถ้วยชาโดยอัตโนมัติ
เรื่องที่เสฉวนงั้นหรือ? ถ้าหมายถึงที่นั่น ข้าก็แค่ไปค้นหาคลังลับเท่านั้น… แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นางไม่มีทางรู้เรื่องนี้ได้แน่
“ได้ยินมาว่าท่านสามารถเอาชนะ ‘มังกรสายฟ้า’ ได้”
“อ้อ”
อ้อ… หมายถึงเรื่องนั้นเองสินะ
กู่หยางชอนพยักหน้าเบาๆ ในที่สุดก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง โชคดีที่นางไม่รู้เรื่องคลังลับ
แต่เรื่องที่โทอุนชูเอ่ยถึงเป็นเรื่องไร้สาระเสียจนข้าแทบลืมมันไปครึ่งหนึ่งแล้ว
“ได้ยินมาว่าคุณชายใหญ่แห่งตระกูลกู่หักแขนมังกรสายฟ้าระหว่างการประลอง… เรื่องนี้หมายถึงท่านใช่หรือไม่?”
“ข้าไม่ได้หักแขนมันหรอก… แค่แตะไปเบาๆ เท่านั้นเอง”
ในงานประลองทัพศาสตราถัง ก็ควรมีเพียงแค่สายเลือดตรงของแต่ละตระกูลเข้าร่วมเท่านั้น แล้วใครกันที่เป็นคนแพร่งพรายข่าวออกไป…?
“มีตามองมาก ก็ย่อมมีปากมากเป็นธรรมดา”
โทอุนชูดูเหมือนจะคาดเดาความคิดของข้าออก จึงกล่าวออกมาแทน
จริงๆ แล้ว ตอนที่ข้าทำให้มังกรสายฟ้าลงไปนอนกับพื้น ข้าก็คาดไว้แล้วว่ายังไงเสีย ข่าวนี้ต้องแพร่กระจายออกไปแน่ แต่กลับกลายเป็นว่า เรื่องราวที่กระจายออกไปไม่มากเท่าที่คิด ซึ่งมันก็น่าแปลกใจไม่น้อย
“ดูเหมือนตระกูลนัมกุงจะพยายามควบคุมข่าวอย่างหนัก ข่าวจึงไม่แพร่กระจายออกไปมาก”
ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่นัมกุงก็คือนัมกุงอยู่วันยังค่ำ
สามารถควบคุมข่าวไม่ให้แพร่ออกไปได้ขนาดนี้…
