ข้ากำลัง ‘ไหลผ่าน’ มันไป
รูปแบบเช่นนี้… คล้ายกับวิชายุทธ์ของสำนักบู๊ตึ๊ง
ข้าไม่ใช่เพียงผู้เดียวที่รู้สึกถึงความแตกต่างนี้ เพราะดวงตาของกู่ฮุยบีฉายแววแปลกใจ
ไม่นาน ไอความร้อนที่ครอบคลุมรอบบริเวณก็จางหายไป เป็นเพราะกู่ฮุยบีถอนพลังปราณกลับเข้าสู่ร่างของนางเอง
“…นี่เป็นฝีมือของผู้อาวุโสสองหรือ?”
กู่ฮุยบีชี้มาทางข้าพลางเอ่ยถาม
คนแบบข้านี่มันอะไรกัน… นางช่างหยาบคายเสียจริง
ผู้อาวุโสสองเพียงแค่ยักไหล่ ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย”
“…แต่เพียงแค่ไม่กี่เดือน เจ้ากลับเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้งั้นหรือ?”
กู่ฮุยบีมองข้าด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความสนใจ
สายตานั้นช่างทำให้ข้ารู้สึกอึดอัดยิ่งนัก
ก็แน่ละ…ในเวลาไม่ถึงปี ข้าสามารถฝึกฝนจนพัฒนาเคล็ดวิชาไปถึงระดับสามดาราได้ จะไม่ให้ผู้คนประหลาดใจได้อย่างไร?
‘…ข้าเองก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้เหมือนกัน’
เป้าหมายเดิมของข้าคือการบรรลุระดับสามดาราภายในปีนี้
แต่หากนับรวมประสบการณ์ที่ข้าได้จากการเดินทางไปเสฉวนแล้ว ก็เท่ากับว่าข้าสามารถเร่งให้ถึงเป้าหมายนั้นได้เร็วขึ้นถึงครึ่งปี
กู่ฮุยบีแค่นเสียง “ฮึ” ออกมาเบา ๆ ก่อนจะกล่าวกับข้า
“ท่านประมุขเรียกหา รีบไปได้แล้ว”
“…ธุระของท่านจบแล้วหรือ?”
หรือนางแค่แวะมาขู่ข้าเล่น? นางคิดว่าตัวเองเป็นไก่ชนหรืออย่างไร… อืม หรืออันที่จริงนางก็อาจจะเป็นเช่นนั้นก็ได้
