หากสามารถทำให้เชื่องได้ การจะเรียกใช้ให้รินน้ำชงชา เฝ้าดูแลนาปราณ เก็บเกี่ยวยาทิพย์ หรือแม้แต่เฝ้าถ้ำบำเพ็ญเพียร ก็คงจะสะดวกสบายไม่น้อย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อกู้หย่วนกราบเข้ายอดเขาโอสถแล้ว ในอนาคตเขาย่อมต้องมีถ้ำบำเพ็ญเพียรและนาปราณเป็นของตัวเอง การเลี้ยงลิงวิญญาณไว้สักตัว ย่อมไม่มีใครกล้าปริปากนินทาแน่
ทว่าเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมาจากในถ้ำหินนั้น กู้หย่วนก็แทบจะสลัดความคิดทั้งหมดทิ้งไปในทันที
เพราะในเวลานี้ ทั้งเจตจำนงกระบี่และใจกระบี่ของเขากำลังส่งเสียงเตือนอย่างบ้าคลั่ง เร่งเร้าให้เขารีบหนีไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!
กู้หย่วนยืนนิ่งไม่ไหวติง ทว่าภายในใจกลับร้องตะโกนอย่างมั่นใจ
“หยินเสิน! ต้องเป็นราชันย์ปีศาจระดับหยินเสินแน่ๆ!”
ภายในถ้ำหินนั้น จะต้องมีลิงปีศาจ… ไม่สิ ราชันย์วานร ระดับหยินเสินซ่อนตัวอยู่อย่างแน่นอน!
สัตว์อสูรไม่เคยรู้จักคำว่าถ่อมตนหรือมารยาท พวกมันเคารพเพียงแค่กฎแห่งป่าที่ว่าผู้อ่อนแอคือเหยื่อของผู้แข็งแกร่งเท่านั้น
ผู้แข็งแกร่งสามารถครอบครองสิ่งที่ดีที่สุดได้อย่างไร้ข้อกังขาและไร้ซึ่งความเกรงใจ กระทั่งสามารถช่วงชิงทุกสิ่งทุกอย่างจากผู้อ่อนแอได้
