เพราะในตระกูลนัมกุง มีผู้ที่แข็งแกร่งและเปี่ยมพรสวรรค์มากเกินไป
‘ยอดฝีมือระดับจุดสูงสุด…’
มาชอล อดีตยอดฝีมือแห่งหน่วยองครักษ์ ผู้มีฉายาว่า “กระบี่วายุเขียวขจี”
เป็นหนึ่งในผู้ที่เขาจดจำได้
มีไม่กี่คนที่สามารถบรรลุถึงระดับจุดสูงสุดได้ในวัยนั้น และจากกระบวนท่าที่แสดงให้เห็น ชัดเจนว่าผู้ใช้อาวุธนั้นยังมีศักยภาพในการเติบโตอีกมาก
แต่บุคคลเช่นนั้นกลับหายสาบสูญ ไประหว่างภารกิจคุ้มกันอย่างนั้นหรือ?
นัมกุงจิน ไม่อาจเข้าใจเรื่องนี้ได้
“เจ้ากำลังบอกว่าเราสูญเสียยอดฝีมือระดับจุดสูงสุดเพราะยอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่ไม่มีใครรู้จักเลยแม้แต่ชื่ออย่างนั้นหรือ?”
เมื่อได้ยินคำถามของบิดา นัมกุงชอนจุนกำหมัดแน่นโดยไม่เอื้อนเอ่ยคำใด
เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’
แม้ว่าเรื่องนี้จะใช้เวลาเพียงไม่กี่วันก็ตาม แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผลเลย
แม้เขาจะพูดออกไปด้วยความขุ่นเคือง แต่เขาก็รู้ดีว่าการจับตัวทายาทของตระกูลสูงศักดิ์โดยตรงไม่ใช่เรื่องง่าย
ทว่าก่อนหน้านี้ มาชอลเสนอตัวเองเป็นผู้เดินทางไป และทุกครั้งที่ชายผู้นี้เอ่ยเช่นนั้น เขาไม่เคยล้มเหลวแม้แต่ครั้งเดียว
ด้วยเหตุนี้ ตอนที่พี่สาวของเขาเอ่ยว่าจะไปอำลาเจ้าคนตระกูลกู่ด้วยตนเอง เขาจึงไม่ได้ขัดขวาง
เพราะไม่ว่าอย่างไร นางก็ไม่มีวันพบเจ้าคนตระกูลกู่นั่นแน่
‘เรื่องมันควรจะเป็นเช่นนั้น…’
