ลองดูพวกบุรุษที่มีชื่อเสียงในยุทธภพสิ ทั้งนัมกุงชอนจุน ไอ้คนตระกูลมู่หยงนั่น หรือแม้แต่เผิงอูจินแห่งตระกูลเผิง พวกเขาล้วนมีใบหน้าหล่อเหลาชวนหลงใหลแบบเดียวกันทั้งนั้น
“ทำไมพวกมันต้องหน้าตาเหมือนพวกเสเพลหมดเลยนะ?”
แย่กว่านั้น นัมกุงชอนจุนกับลูกชายตระกูลมู่หยงยังให้ความรู้สึกไม่น่าไว้วางใจอย่างประหลาด
‘…ส่วนเผิงอูจิน เขาก็แค่คนแปลกๆ เท่านั้นเอง’
แค่คิดถึงเรื่องที่เผิงอูจินเคยก่อเรื่องร่วมกับถังจูยอก สมองของนางก็เริ่มปวดจี๊ดขึ้นมาแล้ว
ก็ไม่แปลกเลยที่นางจะสนิทกับเผิงอาฮีทันทีที่พบกันครั้งแรก เพราะเหล่าสตรีที่มีพี่ชายแปลกประหลาดมักจะเข้าใจกันได้ดีเสมอ
ครั้งสุดท้ายที่พวกนางพบกัน น่าจะเป็นหลังจากที่เผิงอาฮีเพิ่งถอนหมั้นไม่นาน
ว่าแต่…นางเคยหมั้นหมายกับใครนะ? นางจำรายละเอียดไม่ได้แน่ชัด
นางจำได้แค่ว่า เผิงอาฮีเคยกล่าวถึงชายคนนั้นว่าเป็น “ไอ้เวรเสเพล” แล้วก็หัวเราะพร้อมบอกว่าการถอนหมั้นนั้นนับว่าเป็นเรื่องดีเสียด้วยซ้ำ
“…เฮ้อ~ ไม่มีบุรุษดี ๆ ให้พบเลยหรือไงนะ”
ถังโซยอล เจ้าของฉายา “พญาหงส์พิษแห่งตระกูลถัง” กำลังตกอยู่ในช่วงวัยที่แสวงหาความรัก
ค่ำคืนนั้น
ถังโซยอลเดินเล่นอยู่ริมทะเลสาบพร้อมกับนัมกุงบีอา
ทะเลสาบดอกบัว ซึ่งถือเป็นผลงานชิ้นเอกของตระกูลถัง เป็นสถานที่ต้องห้ามที่ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้หากไม่ได้รับอนุญาตจากสายเลือดของตระกูล
