หากข้าไม่สามารถหาคลังลับให้พบภายในสามวันนี้ บางทีข้าอาจจะถอดใจแล้วไปบอกความลับเกี่ยวกับตระกูลกึมชอนยอนให้พรรคยาจกฟังเสียเลยก็ได้
‘…เรื่องนี้มันช่างซับซ้อนเหลือเกิน’
“คุณชาย กำลังคิดอะไรอยู่หรือเจ้าคะ? สีหน้าดูเคร่งเครียดจัง”
“ไม่มีอะไรหรอก”
ข้ากำลังครุ่นคิดหนักเกี่ยวกับแผนการของตัวเอง จนกระทั่งวีซอลอาหันมาถาม
ตอนนี้ข้าเดินเข้ามาในเขตของ ตระกูลถังแห่งเสฉวน โดยมีถังจูยอกเป็นคนนำทาง
แม้ข้าเคยมาเยือนสถานที่แห่งนี้ในชาติที่แล้ว แต่มันก็เป็นเพียงความทรงจำเลือนรางที่ข้าต้องพยายามรื้อฟื้นขึ้นมา ทว่าในครั้งนี้ เมื่อข้าได้เห็นมันอีกครั้งอย่างชัดเจน ก็อดตะลึงกับความยิ่งใหญ่ไม่ได้
หากเปรียบเทียบกับ หอการค้าเทียนอิล ที่ข้าเคยไปเพราะสมัชชาเก้ามังกรแล้ว ตระกูลถังแห่งนี้ดูยิ่งใหญ่กว่าเสียอีก
‘สมแล้วที่เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลสูงศักดิ์’
เหล่าตระกูลขงจื้อผู้เป็นรากฐานของฝ่ายธรรมะนั้นช่างแตกต่างจากคนทั่วไปโดยสิ้นเชิง
ในตอนนี้ ข้ายังเดินตามการนำทางของพวกเขาอยู่ แต่ก่อนจะเข้านอน ข้าคิดว่าจะเดินสำรวจรอบๆ เสียหน่อย
พวกเขาไม่ได้ห้ามข้าเดินไปไหน ข้าจึงคิดว่าเดินเล่นสักหน่อยคงไม่เป็นไร
และแน่นอนว่าเมื่อข้าพูดว่าจะออกไปเดินเล่น วีซอลอาก็รีบเดินตามมาทันที
พวกเราสองคนเดินเลียบเส้นทางไปเรื่อย ๆ ก่อนจะพบว่าด้านหน้าคือป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์
…ตระกูลนี้มันใหญ่โตขนาดมีป่าเป็นของตัวเองเลยหรือ?
