ท่าทีของเขาที่มีต่อเหล่าคนรับใช้ก็เปลี่ยนไป ไม่ใช่ว่าเขาปฏิบัติกับพวกเขาดีขึ้น แต่กลับเมินเฉยต่อพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
ไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจหรือความผิดพลาด กู่หยางชอนก็ไม่เคยแสดงความสนใจ
บรรดาคนรับใช้ต่างพากันยินดี บอกว่าสถานการณ์ในจวนตอนนี้ราวกับขึ้นสวรรค์ไปแล้ว
หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
แต่…
“มันเปลี่ยนไปจริงๆ หรือ?”
มูยอนยังจำสายตาของกู่หยางชอนในบางครั้งได้ มันเป็นสิ่งที่ทำให้เขากระวนกระวายใจเสมอ
เหมือนกับว่าเด็กหนุ่มกำลังซ่อนบางสิ่งไว้
ถึงแม้จะคิดว่าเด็กอายุเพียงสิบกลางๆ จะมีอะไรให้ปิดบังมากมายกันนัก?
แต่ถึงอย่างนั้น…
มันอาจจะไม่ใช่การเปลี่ยนไป แต่มันเป็นการเผยตัวตนออกมาต่างหาก
เพื่ออะไร?
มูยอนไม่อาจหาคำตอบได้
◇◆
วันหนึ่ง ข้าถูกกู่หยางชอนพาตัวออกไปยังตลาดอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้…
เขากลับมุ่งหน้าไปยังพรรคฮ่าวเหมินสำนักลับที่ซ่อนตัวอยู่ลึกเข้าไปในตรอกแคบ
…เด็กจากตระกูลฝ่ายธรรมะไปข้องเกี่ยวกับพรรคอธรรมได้อย่างไร?
ที่สำคัญกว่านั้นเขารู้ที่ตั้งของฮ่าวเหมินได้อย่างไร?
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเต็มไปด้วยปริศนา
และยิ่งกว่านั้น ชื่อของหัวหน้าพรรคฮ่าวเหมินหลุดออกจากปากของเขาอย่างง่ายดาย
ข้าตกใจจนแทบชักกระบี่ช้าไปเสียแล้ว ดาบของนักรบพรรคฮ่าวเหมินพุ่งเข้ามาเร็วกว่าที่คาด
แต่กู่หยางชอน…
เขาไม่แม้แต่จะกะพริบตา ราวกับรู้แต่แรกว่าจะไม่มีอันตรายใดเกิดขึ้นกับเขา
