หากการโจมตีของกู่จอลยอบไหลลื่นดุจสายน้ำ
นั่นหมายความว่า
หากข้าตัดกระแสนั้นออกกลางคัน มันก็จะสูญเสียทิศทางไป
ข้าไม่ลังเลเลยที่จะพุ่งเข้าไปในระยะประชิด
กู่จอลยอบไม่ได้คาดคิดว่าข้าจะเป็นฝ่ายบุกเข้าหา แววตาของเขาเผยความตกใจออกมา
แต่แม้จะตกใจ เขาก็ไม่หยุดกระบี่
ปลายดาบที่เรืองพลังปราณร้อนระอุกำลังพุ่งลงมาตรงศีรษะของข้า
ตูม!
ข้าหมุนเวียนเคล็ดเพลิงอัคคีเก้ากงล้อจนถึงขีดสุด พร้อมกับปลดปล่อยพลังปราณทั้งหมดในร่างออกมาในคราวเดียว
พลังความร้อนแผ่กระจายไปทั่วลานประลอง แม้มันจะเป็นเพียงการปลดปล่อยพลังโดยไม่มีทิศทางแน่นอน แต่ในระยะประชิดเช่นนี้ ไม่มีทางที่กู่จอลยอบจะไม่ได้รับผลกระทบ
แม้รากฐานพลังของเขาจะเหมือนกับข้า แม้ความเสียหายที่เขาได้รับอาจจะไม่มากนัก แต่พลังที่แผ่ออกไปก็เพียงพอแล้ว
เพียงพอที่จะทำให้กระบวนท่าของเขาสะดุด เพียงพอที่จะทำให้เขาต้องหลับตาลงเพียงเสี้ยววินาที
และในการต่อสู้ของยอดยุทธ์ เสี้ยววินาทีเดียวก็เพียงพอจะตัดสินผลแพ้ชนะ
เพียะ!
หมัดของข้า พุ่งตรงเข้ากระแทกเข้าที่ลิ้นปี่ของกู่จอลยอบ
“อึก…!”
คราวนี้ ข้าไม่ได้ผ่อนแรงแม้แต่น้อย
แม้ร่างของกู่จอลยอบจะถูกห่อหุ้มด้วยพลังปราณ แต่หมัดของข้ายังคงพุ่งทะลุเข้าไปลึกกว่าที่คิด
ร่างของเขาทรุดลงกับพื้นทันที
“อึก…แค่ก…อึก…อ้วก…”
เขาคุกเข่าพร้อมกับอาเจียนออกมา
ข้าก้มลงมองร่างที่สั่นสะท้านของเขา ก่อนจะคิดขึ้นมา
