เขาราวกับรอเวลานี้อยู่แล้ว…
“หากเจ้าชนะการประลองนี้ ข้าจะใช้ชื่อของข้าเป็นหลักประกัน และทำตามคำขอของเจ้า”
‘แบบนี้ข้าก็ยอมแพ้ไม่ได้ง่ายๆแล้วสินะ’
…ชีวิตข้ามักจะเป็นแบบนี้เสมอ
ข้าถอนหายใจอย่างปลงตก ก่อนจะเริ่มหมุนเวียน เคล็ดเพลิงอัคคีเก้ากงล้อภายในร่าง
ทันทีที่พลังเริ่มไหลเวียน ความร้อนของข้าก็ค่อยๆผลักไสพลังของกู่จอลยอบออกไปทีละนิด
กู่จอลยอบสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวข้า นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย
แต่ก่อนที่การประลองจะเริ่มขึ้น เขาหันไปเรียกอาวุโสสอง
“อาวุโสสอง”
“ว่าอย่างไร?”
“ข้าก็ต้องการบางอย่างหากชนะการประลองเช่นกัน”
‘เจ้านี่คงได้ยินเรื่องที่ข้าคุยกับอาวุโสสินะ…’
ให้ตายสิ หูของเขาช่างไวเหลือเกิน
อาวุโสสองเหลือบมองข้าครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปตอบกู่จอลยอบ
“ตกลง ต้องมีเงื่อนไขที่ยุติธรรมเช่นกัน เจ้าต้องการอะไร?”
จากนั้นกู่จอลยอบก็ยกมือขึ้นชี้ไปทางใครบางคน
ปลายสายตาของข้าหยุดลงที่วีซอลอา นางกำลังหยิบขนมยักกวาชิ้นหนึ่งเข้าปากอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ข้าต้องการสาวใช้ผู้นั้น”
กู่จอลยอบเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา
ไม่ใช่ความหลงใหลทางกามารมณ์… แต่เป็นความหลงใหลที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
ข้าได้ยินแล้วก็
“ฮะๆ ”
อยากจะหัวเราะเสียจริง
“ไอ้เวรเอ๊ย…”
บางอย่างในตัวข้าขาดผึงลงทันที…
