บางครั้งวีซอลอาก็ฝันแปลกๆ เช่นในวันนี้
ฝันถึงค่ำคืนที่ดวงจันทร์เลือนหาย ฝันว่าตนเองกำลังแกว่งกระบี่
สำหรับนางแล้ว ความฝันเช่นนี้คือฝันร้าย
เพราะทุกครั้งที่นางฟาดฟันด้วยกระบี่ของตน มีผู้คนนับไม่ถ้วนล้มตายและแม้จะเห็นภาพเหล่านั้น แต่นางในความฝันกลับไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
สิ่งที่นางกลัวไม่ใช่เลือดหรือเสียงร้องของผู้คนแต่เป็นสายตาอันเดือดดาลของผู้ที่จ้องมองมาด้วยความโกรธแค้น
แต่ในความฝัน นางกลับไม่สนใจมันเลยแม้แต่น้อย
กระบี่เล่มนั้นช่างงดงามเหลือเกิน
มันดูคล้ายกับกระบี่ที่ท่านปู่เคยให้ดูในอดีต
ท่านปู่ของนางไม่ชอบให้วีซอลอาถือกระบี่ เมื่อนางพยายามทำตามและหวังจะได้รับคำชม นางกลับถูกตำหนิอย่างรุนแรง
และในวันนั้นเอง ท่านปู่ของนางร้องไห้
มันเป็นครั้งแรกที่นางเห็นน้ำตาของท่าน
เห็นเช่นนั้น นางจึงสัญญากับท่านปู่ว่าจะไม่เล่นกับกระบี่อีก
หลังจากนั้น ท่านปู่ก็หยุดร้องไห้
…แต่นางรู้ดีว่า แม้เขาจะไม่ร้องออกมา แต่ในใจเขากำลังร้องไห้อยู่ตลอดเวลา
คนอื่นๆ บอกว่าท่านปู่เป็นคนใจดี อ่อนโยน แต่มีเพียงนางเท่านั้นที่รู้ความจริง
ท่านปู่กำลังร้องไห้อยู่เสมอ
เขามักจะพูดขอโทษกับนางตลอดเวลา แต่ไม่เคยบอกว่าเสียใจเรื่องอะไร
นางสงสัยว่ามันเป็นเรื่องเดียวกับที่พี่สาวของนางพูดเสมอหรือไม่
“เจ้ายังเด็ก เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้”
แต่วีซอลอาไม่อยากเป็นเด็กตลอดไป
ในความฝัน นางตัวสูงขึ้น ผมยาวขึ้น
