และที่สำคัญผมของนางเป็นสีขาวต่างจากเส้นผมสีดำของนางในปัจจุบัน
…และนางก็งดงามมาก
แม้ว่าพี่สาวและพี่ชายในตระกูลมักบอกว่านางเป็นเด็กที่น่ารัก แต่เมื่อเทียบกับตัวเองในความฝัน นางกลับรู้สึกว่าตัวเองในฝันงดงามกว่ามาก
นางจะโตขึ้นมาเป็นเช่นนั้นได้หรือไม่?
เมื่อคิดเช่นนั้น จู่ๆภาพของคุณชายกู่ก็ปรากฏขึ้นมาในหัว
“ท่านไม่เคยบอกเลยว่าข้าสวย…”
ทุกคนชมว่านางดูดีเมื่อรวบผมขึ้น ดังนั้นนางจึงรีบไปหากู่หยางชอนเพื่ออวดให้เขาดู แต่แทนที่เขาจะชม เขากลับหลบตา
“หรือว่าในสายตาของเขา ข้าไม่น่ารักกันนะ?”
กู่หยางชอนเป็นคุณชายที่ใจดี ตั้งแต่นางอยู่กับท่านปู่มาเขาคือเพื่อนคนแรกที่นางเคยมี
ครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน พวกเขาเป็นเพื่อนกัน แต่ท่านปู่ของนางบอกว่าต่อจากนี้ต้องเรียกเขาว่า”คุณชาย”
นางไม่สามารถเรียกเขาว่า”เพื่อน”ได้อีกต่อไป เพราะหากทำเช่นนั้นจะถูกตำหนิ
ดังนั้น นางจึงเรียกเขาว่า”คุณชาย”
ตอนแรกกู่หยางชอนดูน่ากลัวในสายตาของนาง แต่เมื่อรวบรวมความกล้าพูดคุยกับเขา นางก็พบว่าเขาเป็นคนที่ดี
เขากินมันเผาของนางและบอกว่ามันอร่อย เขาให้ขนมยักกวากับนาง
เมื่อนางกินขนมนั้นครั้งแรก นางตกใจมาก
มันอร่อยกว่ามันเผาหลายเท่า
หลังจากนั้น นางก็ไม่กินมันเผาอีกเลย
กู่หยางชอนยังคงให้ขนมยักกวากับนางทุกวัน
เขาเองก็น่าจะกินด้วยกัน แต่ว่า…
