“งั้นก็คงไม่ได้สนิทกันหรอก”
“ถ้าคิดถึงนิสัยของกู่ ฮุยบีแล้ว ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย”
‘ถ้านางจะสนิทกับเผิงอูจิน นางคงสู้กับเขาเสียยังจะง่ายกว่า’
นั่นเป็นเรื่องที่แน่นอน พี่สาวคนโตของข้าเป็นคนเช่นนั้น
“ข้าเลยถือโอกาสมาพบหน้าเจ้าเสียเลย”
“แล้วท่านจะมาพบหน้าข้าเพื่ออะไร? ข้าไม่มีความสามารถอะไรเป็นพิเศษอยู่แล้ว”
ข้าถูกปล่อยทิ้งในตระกูลกู่แบบครึ่งๆ กลางๆ จะมีอะไรให้เขาได้ประโยชน์จากข้า?
ยิ่งไปกว่านั้น ข้ากับตระกูลเผิงก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีนัก ตั้งแต่ที่พวกเขาเป็นฝ่ายถอนหมั้นกับข้าไปแล้ว
เผิงอูจินยิ้มก่อนจะพูดขึ้น
“ข้าเคยคิดว่าตระกูลกู่มีเพียงกระบี่ฟีนิกซ์ที่น่าสนใจ แต่ดูเหมือนข้าจะคิดผิด”
‘เขาหมายถึงข้างั้นหรือ?’
‘น่าสนใจ?’
หมอนี่มัวแต่พูดถึงความ “สนุก” ตั้งแต่ที่ข้าเจอเขาครั้งแรก… แต่ข้าไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไรกันแน่
“แต่ก็นะ… คนที่มีพรสวรรค์ระดับยอดฝีมือในอนาคตแทบไม่มีใครที่เป็นคนปกติเลย”
หากคิดแบบนั้น ก็คงไม่แปลกที่หมอนี่จะเป็นเช่นนี้
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าอยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับเขาหรอก
ในฐานะคนที่ในอนาคตจะได้รับการขนานนามว่า “ยอดอัจฉริยะ” ข้าควรจะสร้างสายสัมพันธ์กับเขาไว้
แต่กระนั้น…
‘เจ้าหมอนี่มันเข้าใจยากจริงๆ ’
ข้าไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะบุคลิกของเขาหรืออะไร แต่ข้าก็รู้สึกว่าเขาเป็น “คนที่อ่านยาก” อยู่ดี
