บ”
“เดี๋ยวฉันส่งพิกัดให้ทางวีแชตนะ”
“ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนแล้ว?”
“เกาเสี่ยวฮุ่ยมีเวรตรวจจนถึงช่วงเที่ยงค่ะ อีกประมาณสิบนาทีเธอก็จะเลิกงานแล้ว ตอนนี้ฉันกำลังเดินทางไปหาเธอที่โรงพยาบาลค่ะ!”
“เดี๋ยวสิคุณ รอผมก่อน!”
“รีบตามมาให้ไวเลยค่ะ!” หลินตงเสวี่ยเอ่ยสั่งการทิ้งท้ายก่อนจะกดตัดสายไปหน้าตาเฉย
ทางด้านหลินตงเสวี่ย ในมือของเธอคือกำใบคิวตรวจโรค ขณะที่ยืนเด่นอยู่ท่ามกลางโถงผู้โดยสารของโรงพยาบาลที่มีผู้คนเดินพลุกพล่านขวักไขว่ไปมา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งเพื่อเรียกความมั่นใจก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดเลื่อนมุ่งตรงไปยังเป้าหมาย
เนื่องจากเกาเสี่ยวฮุ่ยประจำการอยู่ในฐานะแพทย์ของแผนกผิวหนังและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ หลินตงเสวี่ยจึงเดินสืบเสาะจนพบห้องตรวจของเธอ หญิงสาวเคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะผลักประตูเดินก้าวเข้าไป ด้านในห้องมีผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเดรสยาวดีไซน์หรูหราดูมีรสนิยม ผมยาวถูกรวบมวยเป็นมวยผมอย่างเรียบร้อยหมดจด เธอกำลังส่งยิ้มพิมพ์ใจมาให้พลางเอ่ยถาม “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคนไข้มีอาการผิดปกติ ตรงไหนมารึเปล่าคะ?”
หลินตงเสวี่ยชูตราประจำตัวตำรวจขึ้นแสดง “ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจค่ะ วันนี้มีเรื่องสำคัญบางอย่างอยากจะมาขอความกระจ่างหน่อย”
เกาเสี่ยวฮุ่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพลางย้อนถาม “ที่แท้ก็เป็นคุณตำรวจนี่เอง คุณคงอยากจะมาถามเรื่องของกู่เหมิงซิงใช่ไหมคะ? ฉันเพิ่งจะเห็นข่าวการเสียชีวิตของเธอ