ายพอจะยกเสื้อโค้ทตัวนี้ให้ผมได้ไหมครับ?”
คุณยายเริ่มมีท่าทีลนลานพลางเอามือตะปบกุมเสื้อที่หน้าอกของตัวเองไว้แน่นด้วยความระแวง “เอ๊ะ? แกคิดจะมาปล้นเสื้อไปจากคนแก่งั้นเหรอ?”
เฉินซื่อรีบล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมานับเงินธนบัตรจำนวนสามร้อยหยวน [4] ยื่นให้ “เปล่าครับ ไม่ได้จะปล้นครับ ยายเข้าใจผิดแล้ว ผมขอซื้อต่อต่างหากล่ะครับ!”
ถึงกระนั้นคุณยายก็ยังคงตั้งการ์ดระวังตัวและระมัดระวังเป็นพิเศษ เฉินซื่อจึงจำเป็นต้องแต่งเรื่องโกหกคำโตขึ้นมาอ้างว่าอยากจะซื้อเสื้อตัวนี้ไปฝากแฟนสาว แม้ว่าคุณยายจะยังคงนึกแคลงใจอยู่บ้าง แต่สุดท้ายเธอก็ตอบตกลงยอมขายให้แต่โดยดี เฉินซื่อประคองรับเสื้อตัวนั้นมาด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ เขารีบเดินไปหยิบถุงพลาสติกมาจากบนรถเพื่อนำมาใช้ห่อหุ้มบรรจุเสื้อตัวนั้นเอาไว้ โดยคอยระวังอย่างที่สุดไม่ให้รอยนิ้วมือของตัวเองไปเปื้อนสัมผัสโดนเนื้อผ้า
หลังจากคุณยายเก็บของเก่าเดินจากไปแล้ว เฉินซื่อก็จ้องมองเสื้อโค้ทในมือพลางอุทานออกมาด้วยความลิงโลดใจ “รางวัลที่ได้มาโดยบังเอิญแท้ๆ!”
เชิงอรรถ:
[1] เปิดห้อง (Opening a room / 开房):สำนวนสแลงจีน หมายถึง การเปิดห้องพักในโรงแรมหรือม่านรูดเพื่อร่วมประเวณีหรือทำกิจกรรมทางเพศ
[2] ดมลมตะวันตกเฉียงเหนือ (Drinking the North-West wind / 吃西北风):สำนวนสแลงจีน หมายถึง การไม่มีเงินซื้ออาหารประทังชีวิต จนต้องอดมื้อกินมื้อ หรือไม่มีรายได้เข้ามาเลยจนต้องนั่งดมลมไปว
