านอีกสองสามคน เมื่อพวกเขาทั้งสองเดินทางมาถึงหน้าห้องพักของเฉินจวิน ชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาหมดจดคนหนึ่งก็เป็นคนเดินมาเปิดประตูเผยให้เห็นนัยน์ตาที่แดงก่ำบวมเป่ง เขาเอ่ยถามเสียงแหบแห้ง “พวกคุณมาหาใครครับ?”
หลินตงเสวี่ยชูตราประจำตัวตำรวจขึ้นแสดงพลางถาม “คุณคือเฉินจวินใช่ไหมคะ? ฉันมีเรื่องสำคัญสองสามเรื่องอยากจะพูดคุยกับคุณหน่อยค่ะ”
“เชิญเข้ามาข้างในก่อนสิครับ”
สภาพห้องพักที่มีผู้ชายฉกรรจ์อาศัยอยู่ร่วมกันหลายคนย่อมหนีไม่พ้นความรกและไม่เป็นระเบียบ ชายหนุ่มที่แนะนำตัวเองว่าชื่อเฉินจวินเดินนำทั้งสองเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของเขา ซึ่งกลับดูสะอาดสะอ้านผิดหูผิดตา เฉินซื่อเริ่มเปิดฉากยิงคำถามด้วยท่าทางที่เจนโลกและเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ ขณะที่เฉินจวินก็คอยตอบคำถามเหล่านั้นไปทีละข้ออย่างว่าง่าย
เขาอ้างว่าคบหาดูใจกับกู่เหมิงซิงมาได้สามปีแล้ว ในตอนแรกทั้งสองคนรู้จักกันผ่านทางเกมโซเชียลเน็ตเวิร์กออนไลน์ และเนื่องจากอาศัยอยู่ในเมืองเดียวกันจึงชวนกันออกมานัดเจอ หลังจากนัดบอร์ดเดตครั้งนั้นพวกเขาก็รู้สึกว่าเคมีเข้ากันได้ดีและพูดคุยกันถูกคอ จึงเริ่มตกลงคบหาเป็นแฟนกันเรื่อยมา
กู่เหมิงซิงทำงานอยู่ในบริษัทเภสัชกรรมแห่งหนึ่ง นอกจากบุคลิกภาพจะดีเยี่ยมแล้ว หน้าตาของเธอก็จัดว่าสวยสะดุดตามาก นั่นจึงทำให้เฉินจวินรู้สึกยืดอก “ได้หน้าได้ตา” [1] ทุกครั้งที่พาเธอออกไปพบปะผู้คน แน่นอนว่าเขารักเธอจากใจจริงและมีความคิดที่จะ
