ากกว่าใครๆ เธออยากจะพิสูจน์ตัวเองให้คนอื่นได้เห็นและหันมามองเธอในมุมมองใหม่เสียที
“ตกลง!”
เฉินซื่อทอดมือยื่นออกมาตรงหน้า ขณะที่หลินตงเสวี่ยถามด้วยความระแวง “คุณจะทำอะไร?”
“จับมือเพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการร่วมมือกันไงล่ะคุณ!”
“มันจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือไง?”
“แน่นอน มันจำเป็นมาก!”
หลินตงเสวี่ยเอื้อมมือออกไปจับมือกับเขา มือของเฉินซื่อทั้งเรียบเนียนและอบอุ่น ดูไม่เหมือนฝ่ามือหยาบกระด้างของคนขับรถทั่วไปเลยสักนิด
เมื่อทั้งสองเดินก้าวเข้ามาภายในโรงแรมเฟิงจือหลิน เฉินซื่อก็แกล้งพูดขึ้นเสียงดังกับพนักงานต้อนรับที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าหน้าตาเฉย “เมื่อกี้ผมบอกว่าผมลืมเอาบัตรประชาชนมาก็ไม่มีใครยอมเชื่อผมเลย ตอนนี้ผมพกเจ้าหน้าที่ตำรวจตัวจริงเสียงจริงมาด้วยแล้ว ทีนี้จะยอมเชื่อผมได้หรือยังครับ?”
เฉินซื่อส่งสายตาให้หลินตงเสวี่ย หญิงสาวจึงหยิบบัตรประจำตัวตำรวจออกมาแสดง “ตอนนี้ทางเรากำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวนคดีความ และหวังว่าทางโรงแรมจะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่เป็นอย่างดีนะคะ”
พนักงานต้อนรับลอบมองเฉินซื่อด้วยความระแวงก่อนจะเอ่ยถาม “ไม่ทราบว่าพวกคุณต้องการตรวจสอบอะไรคะ?”
“พวกเราต้องการตรวจสอบบันทึกการเข้าพักของแขก ตั้งแต่วันที่ 10 ถึงวันที่ 11 กันยายนครับ” เฉินซื่อระบุความต้องการอย่างชัดเจน
พนักงานต้อนรับเริ่มทำการคีย์ข้อมูลเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ เฉินซื่อกวาดสายตามองรายชื่อพลางหันไปถามหลินตงเสวี่
