แต่ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว…เฮ้อ ยัยเด็กนี่หุ่นดีเป็นบ้าเลยแฮะ!
หลังจากออกรถอีกครั้ง เฉินซื่อก็โปรยยิ้มบางๆ พลางถาม “คุณชื่ออะไรเหรอ?”
“ฉันไม่มีวันคุยเล่นไร้สาระกับผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมหรอกย่ะ!”
เฉินซื่อส่ายหัวไปมาเล็กน้อย “คุณก็เอาแต่ปรักปรำว่าผมเป็นฆาตกร ฟังดูแย่ชะมัด แล้วถ้าเกิดว่า…สมมตินะ สมมติว่าผมไม่ใช่คนร้ายขึ้นมาล่ะ?”
แววตาของหลินตงเสวี่ยสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับสายตาที่ดูบริสุทธิ์ใจของเขา ชายคนนี้ดูแตกต่างจากพวกฆาตกรทั่วไปจริงๆ นั่นแหละ แต่พอมานึกดูดีๆ ประวัติภูมิหลังของเขามันแย่มากขนาดนั้น จะไม่ใช่เขาได้ยังไงกัน?
“เป็นไปไม่ได้หรอก!”
“ผมบอกว่า ‘สมมติ’ ไง! งั้นเรามาเดิมพันกันหน่อยไหมล่ะ?”
“เดิมพันอะไร?”
“ถ้าสุดท้ายแล้วผมสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้ คุณต้องเลี้ยงข้าวผมมื้อหนึ่ง โอเคไหม?”
“ไม่มีทางซะหรอกย่ะ!”
“คุณหนูครับ ฟังผมนะ ผมเป็นแค่คนขับรถที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรด้วยเลย แต่กลับโดนพวกคุณเชิญตัวไป ‘ดื่มชา’ [1] ที่โรงพัก สำหรับพวกคุณมันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับผมมันเป็นเรื่องใหญ่นะครับ เพื่อนร่วมงานกับครอบครัวผมจะคิดยังไง? แถมวันนี้ผมยังต้องสูญเสียรายได้จากออเดอร์ราคาเป็นหมื่นๆ อีก พวกคุณจะชดเชยให้ผมไหมล่ะ?”
“รายได้เป็นหมื่นหยวนเนี่ยนะ? ทำเป็นพูดดีไป รถคุณฝังเพชรหรือไงยะ?”
