“ก็ไม่แน่นะ ใครจะไปรู้ บางทีผมอาจจะได้ขับรถไปส่งหญิงร่ำรวยที่กำลังท้องแก่ไปคลอดลูกที่โรงพยาบาลก็ได้ ถ้าเธอถูกใจขึ้นมา อาจจะแจกอั่งเปา [2] ซองใหญ่ให้ผมก็ได้ใครจะไปรู้!”
“คุณนี่มันกะล่อนกวนประสาทจริงๆ เลยนะ!” หลินตงเสวี่ยรู้สึกเอือมระอา เธอเกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุด และเธอยังรู้สึกหมั่นไส้เฉินซื่อมากกว่าสวี่เสี่ยวตงที่ชอบตามตื้อเธอเสียอีก
ทว่าเฉินซื่อกลับไม่ได้มีความรู้ตัวเลยสักนิด เขายังคงใช้ข้อศอกสะกิดแขนเธอเบาๆ “ว่าไงล่ะครับ คุณไม่มีอะไรเสียหายอยู่แล้วนี่!”
“ก็ได้!” หลินตงเสวี่ยตอบตกลงด้วยความรำคาญ “ยังไงคุณก็ไม่มีทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้อยู่แล้ว!”
“ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เป็นไปไม่ได้หรอกครับ” เฉินซื่อหันมามองเธอพลางเผยรอยยิ้มลึกลับ
เฉินซื่อตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อไปครู่ใหญ่จนกระทั่งถึงทางแยก ทันทีที่ติดสัญญาณไฟแดง เขาก็ก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์มือถือ ทันใดนั้น โทรศัพท์ของหลินตงเสวี่ยก็มีการแจ้งเตือนดังขึ้น ในแอป WeChat มีข้อความแจ้งว่าผู้ใช้ชื่อ“หมาป่าสีเทาตัวใหญ่” (Big Grey Wolf)ที่ใช้รูปโปรไฟล์เป็นรูป ‘อู๋เยี่ยนจู่’ [3] ได้ส่งคำขอเพิ่มเธอเป็นเพื่อน
“ที่แท้เบอร์โทรศัพท์ของคุณก็ผูกกับบัญชี WeChat นี่เอง!” เฉินซื่อหัวเราะร่า
หลินตงเสวี่ยถลึงตาใส่เขา ขณะที่เฉินซื่อรีบเร่งย้ำ “กดรับเพื่อนซะสิครับ ไม่งั้นตอนที่คุณต้องเลี้ยงข้าวผม จะติดต่อผมยังไงล่ะ?”
