เฉินซื่อตอบกลับมาโดยไม่มีท่าทีตกใจหรือประหลาดใจเลยสักนิด “อ้อ จริงเหรอครับ? ถ้าต้องการให้ผมร่วมมืออะไรก็สะกิดบอกได้เลยนะ… เออ แล้วถ้าพวกเราให้เบาะแสที่เป็นประโยชน์ จะมีเงินรางวัลนำจับให้ไหมครับ?”
“คุณมีเบาะแสร้งั้นเหรอ?”
“ตอนนี้ยังไม่มีหรอกครับ แต่ถ้าเงินรางวัลมันงามๆ ผมอาจจะลองไปสืบดูเองสักหน่อยก็ได้”
“เหอะ พูดซะเหมือนตัวเองทำคดีเป็นอย่างนั้นแหละ”
“ก็แค่คลี่คลายคดีเอง อาศัยโชคช่วยนิดหน่อยก็ทำได้แล้ว เผลอๆ วันนี้ดวงผมอาจจะดีก็ได้!”
คำพูดของเขาทำให้หลินตงเสวี่ยรู้สึกขัดใจเป็นอย่างมาก กำลังจะเอ่ยปากโต้เถียง ทว่าเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน มีการแจ้งเตือนจากแอป WeChat เด้งขึ้นมา สวี่เสี่ยวตงได้ดึงเธอเข้าร่วมกลุ่มแชทกลุ่มหนึ่ง… ทุกครั้งที่มีคดีใหม่เกิดขึ้น เขามักจะตั้งกลุ่มแชทขึ้นมาเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและอัปเดตความคืบหน้าของคดีเสมอ
สวี่เสี่ยวตงส่งข้อความเข้ามาในกลุ่มด้วยความตื่นเต้น:“ฉันเจอตัวคนขับหวังเยว่เชอในวันเกิดเหตุแล้ว!”
หลินตงเสวี่ยทำสีหน้าดูแคลนช่างอวดชะมัด!
ข้อความขนาดยาวข้อความหนึ่งปรากฏขึ้นในแชท:“เฉินซื่อ, เพศชาย, อายุ 36 ปี, มีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองอู่อัน, ประกอบอาชีพขับรถมาเป็นเวลา 15 ปี, หมายเลขทะเบียนรถคือ…”
