เซี่ยมิ่งหยางถามด้วยความสงสัย
“ศิษย์น้องกู้มีธุระต้องออกไปข้างนอกหรือ?”
ยังไม่ทันที่กู้หย่วนจะตอบ เขาก็พูดต่ออย่างกระตือรือร้น
“หากศิษย์น้องมีเรื่องอะไรให้พี่ช่วย ก็บอกมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจนะ”
เดิมทีกู้หย่วนตั้งใจจะพูดตามมารยาทสักสองสามคำแล้วขอตัวลา ทว่าเมื่อคิดดูอีกที เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ
“พอดีข้ามีเรื่องอยากจะสอบถามศิษย์พี่สักหน่อย”
“โอ้?”
เซี่ยมิ่งหยางเห็นดังนั้นก็ดูเหมือนจะแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะโบกมือไล่ลูกน้องรอบๆ ออกไปให้หมด
เจ้านี่ขึ้นมาเป็นเจ้าหอได้ ไม่ใช่เพราะโชคช่วยจริงๆ… กู้หย่วนลอบชมในใจ ก่อนจะเอ่ยว่า
“คืออย่างนี้ ผู้น้องต้องการของวิเศษธาตุน้ำ หรือพวกของล้ำค่าจากฟ้าดินธาตุน้ำ สมุนไพรวิญญาณก็ได้ ไม่ทราบว่าศิษย์พี่พอจะรู้ไหมว่าข้าจะไปหาของพวกนี้ได้จากที่ไหน”
“ของวิเศษธาตุน้ำ ของล้ำค่าจากฟ้าดิน...”
เซี่ยมิ่งหยางครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
