“ศิษย์น้องอาจจะยังไม่ทราบ ของวิเศษและของล้ำค่าจากฟ้าดินพวกนี้ ล้วนเป็นของหมุนเวียนในหมู่ผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเรา หากมีใครบังเอิญพบในโลกมนุษย์ ก็จะถูกรวบรวมไว้ นอกจากการนำมาใช้เองแล้ว ส่วนใหญ่ก็มักจะถูกนำไปซื้อขายแลกเปลี่ยนกันในตลาดนัด เพื่อแลกกับสิ่งที่ตนเองต้องการ”
“สมุนไพรวิญญาณธาตุน้ำ พี่พอจะมีอยู่บ้าง ประเดี๋ยวจะให้คนนำมาส่งให้ ส่วนตลาดนัดนั้น…”
พูดถึงตรงนี้ เซี่ยมิ่งหยางก็มีสีหน้าลำบากใจ
“ไม่ใช่ว่าพี่ไม่อยากบอกเจ้านะ แต่ศิษย์น้องน่าจะรู้สถานการณ์ของตัวเองในตอนนี้ดี หากเจ้าออกไปข้างนอก แล้วเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมา พี่คงรับผิดชอบไม่ไหวจริงๆ…”
ตอนนี้กู้หย่วนกลายเป็นแก้วตาดวงใจของนักพรตเฮ่อหลิงไปแล้ว แต่แคว้นฉินในยามนี้ เนื่องจากตำหนักเซียนมังกรชาดกำลังจะเปิด จึงมีผู้คนหลากหลายประเภทหลั่งไหลเข้ามา เรียกได้ว่าร้อยพ่อพันแม่
ในหมู่คนเหล่านั้นก็ไม่ขาดพวกฝ่ายมาร
แม้สำนักยอดเขาโอสถจะเป็นสำนักเซียนใหญ่ในแคว้นฉิน แต่ก็มีคู่แข่งและศัตรูอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง เอาแค่นิกายเทพกู่ หากรู้ข่าวว่ากู้หย่วนออกไปข้างนอก ก็อาจจะลอบเล่นตุกติกอะไรบางอย่างแน่ๆ
