กู้หย่วนรู้ดีว่า สิ่งที่สามารถดึงดูดความสนใจของเสี่ยวชิงได้ ย่อมไม่ใช่ของธรรมดาสามัญอย่างแน่นอน
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ พรสวรรค์วิชาค้นสมบัติทำงานโดยอัตโนมัติ สายตาของเขาพลันจับจ้องไปที่จุดหนึ่ง
กู้หย่วนมองเห็นกลุ่มแสงวิญญาณสีเหลืองอมน้ำตาลเข้ม แสงนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องราวกับดวงอาทิตย์สีเหลืองอมน้ำตาลจำลองขนาดจิ๋วที่ส่องประกายเจิดจ้าจนแสบตา
ความสว่างไสวของมัน มากยิ่งกว่าลูกท้อวิญญาณที่กู้หย่วนเคยได้มาจากฉินหงซิ่วเสียอีก
“แสงวิญญาณแบบนี้…”
ดวงตาของกู้หย่วนเป็นประกาย เกิดความสนใจขึ้นมาทันที เขารู้ตัวทันทีว่าได้พบกับของดีเข้าให้แล้ว!
เมื่อเบียดแทรกฝูงชนเข้าไปใกล้ กู้หย่วนก็พบว่าคนที่กำลังถกเถียงกันอยู่ สองคน คนหนึ่งเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ แผ่นหลังกว้าง คิ้วเข้มตาโต
แม้ชายหนุ่มผู้นี้จะมีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่กลับดูเก่าซอมซ่อ ประกอบกับใบหน้าที่ดูซื่อบื้อ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ลูกผู้ดีมีเงิน
ในมือของเขามีของชิ้นหนึ่งรูปร่างคล้ายก้อนดิน สีเหลืองหม่นๆ คนธรรมดามองไม่ออกเลยว่ามีความผิดปกติใดๆ
ส่วนอีกคนหนึ่ง เป็นชายวัยกลางคนในชุดผ้าไหมหรูหรา
