กู้หย่วนตอบกลับอย่างซื่อตรง
“เรียนผู้อาวุโสเก้า ผู้น้อยกู้หย่วน เป็นคนเก็บสมุนไพรของหออวี้ติ่งขอรับ”
เซี่ยหมิงหยางที่อยู่ด้านข้างก็หาจังหวะพูดเสริมทันที
“ผู้อาวุโสเก้า กู้หย่วนผู้นี้ก็คือหนึ่งในสองผู้มีความสามารถที่ศิษย์ต้องการจะเสนอชื่อขอรับ”
“อืม”
นักพรตเฮ้อหลิงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก ไม่ได้กล่าวอะไรให้มากความ เพียงแต่เอ่ยว่า
“ข้าได้เรียกตัวเจ้าหออวี้ติ่งจากทั้งสี่เขต ได้แก่ เขตเซิ่งหยาง เขตหรงหยวน เขตชิ่งหยวน และเขตหมิงชวน ให้พวกเขาส่งตัวผู้มีความสามารถที่ต้องการเสนอชื่อมาให้หมดแล้ว”
“ถึงเวลานั้น เจ้าก็ไปเข้ารับการทดสอบพร้อมกับพวกเขาก็แล้วกัน”
กู้หย่วนประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม
“ขอรับ ผู้น้อยรับทราบ!”
นักพรตเฮ้อหลิงหันไปมองเซี่ยหมิงหยาง
“ข้ายังมีธุระต้องไปจัดการ คงอยู่ต่อไม่ได้นาน ไว้ถึงวันทดสอบค่อยกลับมา หากเจ้ามีเรื่องอะไร ถึงตอนนั้นค่อยบอกข้าก็แล้วกัน ส่วนวิธีส่งข่าวให้ข้า เจ้าคงรู้อยู่แล้ว”
พูดจบ นักพรตเฮ้อหลิงก็ยกเท้าขึ้นก้าวเดียว ร่างของเขาก็ไปปรากฏอยู่บนหลังของนกกระเรียนเมฆาหลากวิญญาณเรียบร้อยแล้ว โดยไม่รอให้เซี่ยหมิงหยางได้เอ่ยสิ่งใด
กรู๊—
