สติปัญญาของผีเสื้อกระบี่เงาเขียวนั้นเฉียบแหลมมาก มันทำความเข้าใจความหมายของกู้หย่วนได้อย่างง่ายดาย หลังจากส่งกระแสความรู้สึกตื่นเต้นดีใจมาให้เขา มันก็ก้มหน้าก้มตาแทะกินสมุนไพรวิญญาณต่อไป
กู้หย่วนรู้ดีว่า นี่คือการแสดงออกว่ามันยอมรับในชื่อนี้
กู้หย่วนหากล่องไม้มาใบหนึ่ง วางเสี่ยวชิงลงไปข้างใน พร้อมกับเด็ดใบของสมุนไพรวิญญาณใส่ลงไปอีกสองสามใบ แล้วนำกล่องไม้ไปวางหลบมุมใต้ร่มไม้ จากนั้นเขาก็เดินไปที่ริมสระน้ำในลานบ้าน
ซ่า… ซ่า…
ในขณะนั้น เหยาต้าที่อยู่ในสระน้ำสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของกู้หย่วน มันจึงโผล่หัวขึ้นเหนือน้ำ จ้องมองกู้หย่วนอย่างสงบนิ่ง และผงกหัวเบาๆ คล้ายกับกำลังทักทายเขา
ทว่ากู้หย่วนกลับสังเกตเห็นว่า ตอนนี้ระดับช่วงเติบโตของเหยาต้า ขึ้นมาถึง 99% แล้ว เพิ่มขึ้นจาก 98% ก่อนหน้านี้มาอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์
ขาดอีกเพียงแค่นิดเดียว มันก็จะกลายเป็นตะพาบยักษ์เกราะดำในช่วงโตเต็มวัยแล้ว
กู้หย่วนยื่นสมุนไพรวิญญาณครึ่งต้นที่เหลือจากการป้อนเสี่ยวชิงเมื่อครู่ ส่งให้เหยาต้า
เขาลูบหัวมันเบาๆ อย่างอ่อนโยน
“กินซะ กินเยอะๆ หมดแล้วเดี๋ยวข้าหามาให้ใหม่”
